بررسي تأثير سياست پولي بر نرخ ارز در شرايط نااطميناني و اثرات آن بر ارزش افزوده بخش‌هاي اقتصادي در ايران (كاربرد مدل RDCGE)

با توجه به آثار منفي شرايط نااطميناني در خصوص آينده اقتصادي، بر وضعيت اقتصادي يك كشور، ارزيابي آثار سياست‌هاي پولي بر نرخ ارز در شرايط نااطميناني و اثر آن بر ارزش‏افزوده بخش‌هاي اقتصادي از اهميت انكارناپذيري به منظور جلوگيري از آثار زيان‌بار احتمالي برخوردار است كه در اين تحقيق به اين مهم پرداخته شد. براي اين منظور، اثرات شوك‌هاي ناشي از سناريوهاي سياست‌هاي پولي انبساطي در قالب افزايش رشد حجم نقدينگي (5%، 10% و 20%) بر نرخ ارز (ريال / دلار آمريكا) و ارزش‏افزوده بخش‌هاي كشاورزي، صنعت و معدن و خدمات بررسي شد. در اين راستا، داده‌هاي مورد نياز از ماتريس كلان حسابداري اجتماعي سال 1390 و جدول تفصيلي داده- ستانده سال 1395 بانك مركزي گردآوري و جهت تحليل داده‌ها از مدل تعادل عمومي محاسبه‌پذير پوياي بازگشتي (RDCGE) و نرم‌افزار متلب استفاده شد. نتايج نشان داد كه در ميان بخش‌هاي اقتصادي مورد بررسي، شوك ناشي از افزايش حجم نقدينگي، به ترتيب از اثرگذاري منفي بيشتري بر ارزش‏افزوده بخش‌هاي صنعت و معدن، خدمات و كشاورزي برخوردار است. به طوري كه، شوك افزايش حجم نقدينگي حداكثر به ميزان 08/3 درصد منجر به افزايش نرخ ارز شده و ارزش‏افزوده بخش‌هاي صنعت و معدن، خدمات و كشاورزي را حداكثر به ترتيب معادل 04/5، 01/4 و 19/3 درصد كاهش مي‌دهد.