روشي تسريع‌ شده براي تعيين عمر خستگي قير به كمك رويكرد خرابي محيط پيوسته

قير، به عنوان فاز چسبنده، نقش مهمي در رفتار مخلوط آسفالتي ايفا مي‌كند. بر اين اساس تعيين مشخّصات خستگي آن همواره موضوع تحقيقات گسترده بوده است. در اين ميان، رويكرد خرابي محيط پيوستۀ ويسكوالاستيك (VECD) مورد توجّه بسياري از تحقيقات براي تعيين مشخّصات خستگي مصالح بوده است. در اين رويكرد، سختي ماده به عنوان تابعي از خرابي - كه مستقل از نحوۀ بارگذاري مي‌باشد - تعيين مي‌شود، كه بر اساس آن بتوان عمر خستگي را براي انواع بارگذاري تعيين كرد. با اين حال استفاده از اين روش داراي پيچيدگي‌هايي است، زيرا از طرفي مي‌بايست خرابي در طول آزمايش تعيين شود، و از طرف ديگر محاسبۀ خرابي نيازمند تعيين پارامترهايي است كه تنها با داشتن روند تابع خرابي به دست مي‌آيند. اين موضوع سبب ايجاد يك فرآيند سعي و خطا در اين روش مي‌شود. در اين مطالعه روشي ابتكاري ارائه شده است كه تا حدّ زيادي مي‌تواند در ميزان محاسبات و تعداد آزمايش‌هاي لازم صرفه‌جويي حاصل نمايد. طبق اين روش، آزمايش پيمايش زمان در دو سطح كرنش مختلف انجام شده، و سپس به كمك روابطي كه در اين تحقيق براي پيش‌بيني رفتار خستگي توسعه داده شده است، بدون نياز به محاسبۀ متغيّر خرابي، تابع خرابي به كمك يك رگرسيون غيرخطّي قابل تعيين خواهد بود. در ادامه، روش مذكور با نتايج آزمايش‌هاي خستگي بر روي نمونه‌هاي قير اصلاح‌شده با پليمر اس‌بي‌اس اعتبارسنجي شده است. نتايج حاكي از آن است كه استفاده از روش رگرسيون به خوبي مي‌تواند جايگزين روش سعي و خطا شده و با صرف زمان كمتر، تابع خرابي را بدست دهد.