ارتقاء عملكرد قاب خمشي فولادي با استفاده از اتّصالات پس كشيده موضعي

مطالعات گسترده اي در زمينۀ سيستم هاي خود مركزگرا توسّط پژوهشگران صورت پذيرفته امّا به دليل تفاوت هاي اجراييِ چنين سازه هايي، بكارگيري آنها رواجِ كافي نيافته است. نياز به نيروي متخصص، نياز به تجهيزات جهت ايجاد پس كشيدگي و نصب المان هاي مستهلك كننده انرژي از جمله مواردي هستند كه موجب افزايش هزينۀ اجراي سازه هاي پس كشيده به نسبت اجراي سازه هاي با اتصالات متداول جوشي گرديده است. با توجّه به هزينه نسبتاً بالاي بهسازي لرزه اي با استفاده از اتّصالات پس كشيده، استفاده بهينه از چنين سيستم هايي مي تواند بعنوان راهكاري جهت بكارگيري بيشتر اينگونه سيستم ها در طرح هاي بهسازي لرزه اي گردد. در همين راستا در اين مقاله بهسازي لرزه اي قاب خمشي فولادي با ايجاد سيستم پس كشيده به صورت موضعي و تنها در برخي از طبقات ارزيابي گرديده است. در ارزيابي هاي صورت پذيرفته در اين تحقيق ضرايب عملكرد و كارايي عملكرد معرّفي و استفاده شده است. بر اساس نتايج اين تحقيق مشاهده مي گردد در صورت انتخاب الگوي مناسب بكارگيري اتصالات پس كشيده در برخي طبقات، مي توان عملكرد بالاتري به نسبت حالت بكارگيري اتّصالات پس كشيده در تماميِ طبقات بدست آورد. در بين قاب هاي سه طبقه بررسي گرديده در اين مقاله، استفاده از اتصالات پس كشيده در دو طبقه اوّل با ارتقاي عملكردي معادل 23.2 درصدي و در قاب هاي شش طبقه استفاده از اتصالات پس كشيده در چهار طبقه اول با ارتقاي عملكردي معادل 30.1 درصدي مناسب ترين نتيجه را ارائه مي دهند. همچنين استفاده از اتصالات پس كشيده به تنهايي در طبقات فوقاني در قابهاي سه طبقه موجب ارتقاي عملكرد ناچيز حدود 3 درصدي و در قاب هاي شش طبقه موجب كاهش عملكرد حدود 30 درصدي به نسبت قاب با اتصالات جوشي شده است.