بررسي وضعيت خرابي هاي سطحي روسازي‌هاي شهري در شهر‌هاي هوشمند آينده با استفاده از سنسورهاي شتاب سنج و ابزار GPS گوشي‌هاي هوشمند در محيط GIS

در شهر‌هاي هوشمند با به‌كار‌گيري طيف وسيعي از فناوري‌هاي جديد، ضمن ايجاد تسهيلات مناسب براي زندگي، مشكلات زيرساختي بررسي شده و اقدامات لازم، به صورت هدفمند و نظام مند، براي حل اين مشكلات انجام مي‌گيرد. از جمله فناوري‌هايي كه براي مديريت زيرساخت‌ها در شهرهاي هوشمند لازم است، تكنولوژي IT است. GPS و سنسور‌هاي گوشي‌هاي هوشمند از ديگر فناوري‌هايي هستند كه مي توانند در اين شهرها، به صورت گسترده مورد استفاده قرار گيرند. خيابان‌ها و معابر از زير ساخت هاي مهم در هر شهر و در شهر‌هاي هوشمند آينده مي‌باشند. نظارت صحيح ، ترميم و بهسازي مناسب روسازي خيابان ها و معابر شهري، عامل اصلي در كاهش هزينه استهلاك خودروها و تأمين راحتي و ايمني براي شهروندان است. درصورت اقدام به موقع در خصوص ترميم و بهسازي روسازي، از هزينه هاي مضاعف و هنگفت تعمير و بازسازي جلوگيري به عمل آمده و اين موضوع مي تواند هزينه هاي مديريت شهري را به طور چشمگيري كاهش دهد. اولين گام در اين راستا، شناسايي موقعيت مكاني ناهمواري‌ها و اعوجاج سطح معابر و خيابان‌هاي شهري و شدّت اين خرابي ها، در كوتاه‌ترين زمان ممكن است. در اين مقاله، ناهمواري ها و خرابي‌هاي سطح جاده، با استفاده از سنسور‌ شتاب‌سنج و GPS گوشي هاي هوشمند مورد مطالعه قرار گرفته است. با قرار دادن دو دستگاه گوشي هوشمند، در يك خودرو و راندن خودرو در مسير‌هاي مختلف، داده‌هاي موقعيت مكاني و شتاب در راستاي قائم، برداشت شده است. اين داده‌ها پس از آماده‌سازي وارد نرم افزار GIS شده و داده‌ي شتاب قائم بر مبناي طول مسير برداشت در دسترس قرار مي‌گيرد. با تحليل داده‌هاي شتاب قائم و محاسبه چندين شاخص پيشنهادي و مقايسه‌ي آن‌ها،  بهترين شاخص انتخاب گرديد كه از اين شاخص براي تعيين وضعيت كيفي روسازي معابر استفاده شده است. با افزايش خرابي‌ها و ناهمواري‌هاي قطعه‌ي مورد بررسي، مقادير اين شاخص افزايش مي‌يافت. سپس با توجه به بازديد‌هاي ميداني انجام شده از وضعيت روسازي مسير‌هاي مورد مطالعه، يك دسته بندي كيفي از وضعيت روسازي صورت گرفته است. در اين دسته‌بندي، قطعات با وضعيت روسازي خيلي خوب، خوب، متوسط، ضعيف و خيلي ضعيف مشخص شده‌اند و مقادير شاخص براي هر يك از اين وضعيت‌ها در بازه‌ي مشخصي قرار مي‌گيرد. با ترسيم نمودار فراواني نسبي تجمعي مقادير اين شاخص، درصد‌هاي متناظر با هر بازه به دست ‌آمد. از اين درصد‌ها مي‌توان جهت تكرارپذيري اين شاخص در مناطق مطالعاتي ديگر استفاده كرد. به منظور اعتبار‌سنجي اين شاخص، برداشت داده‌ي موقعيت مكاني و شتاب در راستاي قائم در تعداد ديگري از مسيرها انجام شد و وضعيت كيفي اين مسير‌ها توسط يك بازديد ميداني مشخص شد. نتايج به دست آمده نشان مي‌داد كه مقادير شاخص براي هر مسير‌ نيز در بازه‌ي متناظر با وضعيت‌ كيفي آن مسير كه قبلا به دست آمد، قرار مي‌گيرد.