كنترل نيمه فعال فازي سازه هاي مجاور متصل شده با ميراگر سيال مغناطيسي تحت زلزله هاي حوزه دور و نزديك

خرابي هاي ناشي از برخورد سازه هاي مجاور در زلزله هاي بزرگ گذشته ، اهميت سيستم هاي كنترل سازه را براي كاهش خطر لرزه اي ناشي از برخورد سازه ها نشان داده است. اتصال ساختمان هاي مجاور با دستگاه هاي اتلاف انرژي، يك رويكرد عملي و موثر براي جلوگيري از برخورد و همچنين كاهش پاسخ هاي لرزه اي سازه ها است و اين موضوع در سال هاي اخير، يك زمينه تحقيقاتي مدنظر بوده است. در اين مطالعه، جهت شناخت عملكرد ميراگر سيال مغناطيسي با استفاده از سيستم كنترل فازي، سازه هاي معيار سه و نه طبقه تحت تحريك لرزه اي دو زلزله حوزه نزديك و دو زلزله حوزه دور با بيشينه شتاب هاي 0.1g تا 1g مورد بررسي قرار مي گيرند. ميراگر سيال مغناطيسي در تراز طبقه سوم دو سازه متصل شده است و ظرفيت توليد نيروي كنترلي معادل 1000 كيلونيوتن را دارد. سيستم فازي بر اساس جابجايي طبقه سوم دو سازه با هدف كاهش خطر برخورد سازه ها و همچنين كاهش پاسخ هاي لرزه اي طراحي شده است. بصورت كلي سيستم كنترلي طراحي شده تحت زلزله هاي حوزه دور در مقايسه با زلزله هاي حوزه نزديك، عملكرد مناسب تري در كاهش پاسخ هاي دو سازه از خود نشان داده است و از ديدگاه كاهش احتمال برخورد سازه ها، سيستم فازي مورد استفاده تحت زلزله هاي حوزه دور نسبت به حوزه نزديك، 9/71درصد عملكرد بهتري از خود نشان داده است.