امكان سنجي تضمين تغييرشكل هاي يكنواخت با استفاده از ديوارهاي برشي فولادي داراي اتصالات جزئي

در پژوهش حاضر به بررسي امكان پذيري تضمين تغييرشكل هاي يكنواخت در سيستم باربر جانبي ديوار هاي برشي فولادي لاغر پرداخته شده است. بدين منظور با بكارگيري نرم افزار المان محدود ABAQUSTM يك قاب 3 طبقه بتني مدلسازي و به روش تحليل غيرخطي تاريخچه زماني آناليز شده است. بر اساس آيين نامه آشتو 2018 صفحات فولادي با توجه به ضخامت به سه محدوده رفتاري لاغر، متوسط و ضخيم تقسيم مي شوند. در اين مقاله سه ضخامت مختلف در محدوده رفتاري صفحات لاغر انتخاب شد و نحوه اتصال آنها به المان هاي پيراموني به صورت سرتاسري و جزئي تعريف گرديد. نتايج نشان دادند كه بطور كلي كاهش طول اتصال صفحه منجر به افزايش بيشينه جابجايي نسبي درون صفحه (دريفت) طبقات مي شود. به گونه اي كه در اتصال سرتاسري و در 50% اتصال ديوار برشي فولادي به المان هاي پيرامون، نسبت بيشينه به كمينه جابه جايي نسبي درون صفحه (دريفت) طبقات به ترتيب از 1/5 تا 2/4 افزايش يافته است. البته طبق نتايج به دست آمده، محدوده هايي بحراني وجود دارند كه در آنها كاهش طول اتصال مي تواند روي افزايش مقاومت صفحه و كاهش تغيير شكل ها تاثيرگذار باشد. در صفحات لاغر با ضخامت هاي بسيار كم مقاومت كمانشي برشي بسيار ناچيز و قابل صرفنظر كردن است و صفحه بلافاصله پس از بارگذاري وارد مقاومت پس از كمانش مي گردد. به همين دليل نتايج مربوط به اين صفحات تعيين كننده رفتار سازه است. با كاهش ضخامت عدم يكنواختي در بيشينه جابجايي نسبي درون صفحه (دريفت) طبقات ديده شد كه با استفاده از اتصالات جزئي مناسب صفحه فولادي برشي به المان هاي پيراموني بيشينه جابجايي نسبي درون صفحه (دريفت) طبقات در ارتفاع سازه اصلاح شد.