بررسي‌ تأثير تيغه ميراگر محيطي بر رفتار لرزه اي مخازن استوانه اي حاوي مايع با پايه ثابت

بررسي پيشينه تحقيقات انجام شده پيرامون مخازن نگهداري مايع و رفتار آن ها حين زلزله نشانگر اين واقعيت است كه امواج سطحي سيال باعث وارد شدن خساراتي به بدنه و قسمت‌هاي بالايي مخازن شده‌است. لذا محققان با ارائه سيستم‌هاي كنترل كننده غير فعال به دنبال بهبود رفتار لرزه  اي مخازن بوده اند؛ يكي از اين سيستم‌هاي غير فعال كنترل كننده پاسخ هاي لرزه اي، تيغه ميراگر مي باشد. در تحقيق حاضر پاسخ لرزه اي مخازن استوانه اي بلند و كوتاه متصل شده به زمين داراي تيغه ميراگر محيطي با هندسه هاي مختلف، با در نظر گرفتن اثرات تغيير شكل پوسته و تيغه ميراگر، در حوزه زمان و فركانس مورد مطالعه قرار گرفته است. بررسي ها نشانگر اين مطلب است كه در حوزه فركانس، هرچه تيغه ميراگر به سطح سيال نزديك تر بوده و پوشش شعاعي بيشتري داشته باشد تأثير بيشتري در كاهش فركانس مود اول همرفتي مخزن دارد؛ از طرفي تيغه  هاي ميراگر تأثير كمتري روي فركانس مود اول تكانشي به نسبت مود اول همرفتي دارند. همچنين نتايج تحليل هاي ديناميكي در حوزه زمان نشان داده است كه تنها با اتكا به فركانس مود اول همرفتي مخازن نمي‌توان پيش بيني درستي از چگونگي عملكرد تيغه  هاي ميراگر در مخازن داشت؛ چرا كه ممكن است در شرايط خاص هندسه مخزن و تيغه ميراگر با وجود كاهش فركانس مود اول همرفتي مخزن، دامنه تلاطم سطحي و بحراني سيال افزايش يابد. به علاوه كاربرد تيغه هاي ميراگري نزديك به سطح آزاد مايع در مخزن كوتاه باعث تشديد پاسخ لرزه  اي سازه شده است؛  لذا استفاده از سيستم  هاي كنترل غير فعال در چنين مخازني بايستي با دقت صورت گيرد.