استعاره هاي دستوري وجه در بخش شنيداري كتاب‌هاي آموزش زبان تافل در چارچوب دستور نقش‌گراي نظام‌مند

پژوهش حاضر با رويكرد دستور نقش گراي نظام مند به توصيف و تحليل استعاره هاي دستوري بينافردي وجه در كتاب هاي معيار آموزش زبان تافل مي پردازد، و در پي پاسخ به اين پرسش است كه آزمون تافل تا چه ميزان توانسته از انواع استعاره دستوري وجه، به عنوان يكي از مفاهيم مطرح در زبان شناسي نقش گراي نظام مند كه رويكردي ارتباط‌محور است و يك ويژگي مهم زبان علم را كاربرد استعاره دستوري مي داند، استفاده نمايد. رويكرد پژوهش حاضر تحليل محتواي كيفي و روش گردآوري داده ها كتاب خانه اي و اسنادي است. در اين راستا سه كتاب آموزش زبان تافل كه در مجموع شامل چهارده آزمون است، انتخاب شدند. بخش شنيداري هر آزمون داراي شش متن جدا در قالب مكالمه و سخنراني است. ابتدا تك تك بندهاي 84 متن به طور مجزا مشخص و بررسي شدند. سپس استعاره هاي دستوري در هر متن شناسايي و به لحاظ نوع و بسامد مقايسه شدند. يافته هاي حاصل از تحليل داده ها نشان داد: 1 بسامد استعاره هاي وجه در متن هاي مكالمه بيشتر از متن هاي سخنراني بخش شنيداري آزمون تافل است 2 از نظر نوع استعاره دستوري وجه، نتايج نشان داد انواع استعاره وجه در متن شنيداري استفاده شده و به ترتيب استفاده از وجه خبري و پرسشي، به جاي وجه امري بيشترين فراواني نسبت به ساير انواع استعاره هاي وجه را دارد. مي توان گفت حفظ وجهه و رعايت ادب باعث مي شود افراد از وجه امري پرهيز نمايند. آگاهي از انواع استعاره دستوري بينافردي وجه و آموزش صريح آن در فرايند زبان‌آموزي، به افراد در بهبود توانش ارتباطي آنها و در نتيجه درك بهتر متون علمي كمك مي‌نمايد.