واكاوي ردپاي تفكر عاميانه در شعر سيمين بهبهاني با نگاهي بر مسئله خلاقيت استعاري و آميختگي مفهومي

اين پژوهش ضمن كاربست ابزارهاي گسترش، پيچيده‌سازي، پرسش و تركيب در چارچوب نظريه استعاره مفهومي جهت تحليل خلاقيت مبتني بر تفكر عاميانه در شعر سيمين بهبهاني، به بررسي ويژگي‌هاي كيفي نظريه آميختگي مفهومي به عنوان ديدگاهي مكمل براي تبيين جامع‌تر موضوع پرداخته است. نتايج حاصله نشان مي‌دهند كه شاعر ضمن كاربرد جداگانه ابزارها در مواردي نيز از كاربرد توأمان بهره گرفته است. به طور كلي تحليل اين نمونه‌ها در چارچوب نظريه آميختگي مفهومي نمايانگر اين است كه گاهي شاعر شبكه‌هاي آميخته‌اي‌ مبتني بر دو رونداد را به صورت جداگانه در متن حاضر مي‌كند كه اگرچه در برخى جنبه‌‌ها اطلاعات مشابهى را به دست مى‌دهند، اما بعضاً مى‌توانند حاوي برخى اطلاعات متضاد نيز باشند. از سوي ديگر گاهي شاهد بازتاب يك يا چند فضاى آميخته برآمده از شبكه‌هايي در پس‌زمينه به داخل شبكه ديگري هستيم كه هر دو درونداد آن نقش فضاهاى پيش‌زمينه‌ را ايفا مى‌كنند. همچنين مي‌توان شرايطي را در نظر گرفت كه شبكه آميخته‌اي مبتنى بر سه درونداد وجود داشته باشد. نظريه آميختگي مفهومي مي‌تواند بر اساس تبيين‌هاي مرتبط با برداشت‌هاى پويا و منظرى از انديشه عاميانه و همچنين چگونگي انسجام مفاهيم در ذهن و بافت بلافصل زباني به واكاوي جامع چگونگي درهم‌ تنيدگي مفاهيم مختلف در شعر بپردازد.