بازتاب گفتمان اومانيستي در رمان معاصر روز ديگر شورا اثر فريبا وفي

«اومانيسم» مكتبي فلسفي و ادبي است كه منشأ پيدايش آن را يونان قديم مي‌دانند. اين مكتب بر ارزش و مقام انسان ارج نهاده و او را ميزان همه چيز قرار مي‌دهد. اوج تجلي اومانيسم در قرون وسطي بود كه راهي نو براي تقابل با استبداد كليساهاي قرون وسطي ايجاد كرد. آزادي، خود مختاري، خود رهبري، خويشتن‌شناسي و شناخت ابعاد مختلف استعدادهاي انسان از جمله موضوعات مهمي است كه در اين مكتب مورد تأكيد قرار گرفته‌اند. بي‌گمان وجه اشتراك عرفان با اومانيسم نيز در همين موضوعات است. رمان روز ديگرشورا، توجه جامعه را به سوي واقعياتي كه از نظر ما دور مانده‌اند، جلب مي‌كند. سعي در روشن كردن اذهان به سوي انسان گرايي وارزش مقام خود است. تلاش براي يافتن هويت در رمانش موج مي‌زند. بنابراين پرسش اصلي اين تحقيق آن است كه اومانيسم با چه جلوه‌هاي زباني‌اي در رمان روز ديگر شورا بازتاب يافته است. در اين پژوهش سعي برآن است رمان روز ديگر شورا در مباني و افكار اومانيستي، با توجه به خردگرايي، فردگرايي، انسان مداري، آزادي، روابط انساني، ارزش و كرامت انساني، اراده، طبيعت گرايي، تعهد، عدم محدوديت به جغرافياي خاص و كمال گرايي و غيره مورد بررسي قرار گيرد. برآيند اين تحقيق كه به شيوۀ توصيفي تحليلي صورت گرفته، حكايت از آن دارد كه از مباني اومانيسم، انتقاد از سنت و جدال با جهل و خرافه روابط انساني اراده و آزادي طبيعت گرايي مدارا و تساهل خردگرايي و تعهد در چارچوب و جاي جاي رمان مشاهده شده است.