تحليل عوامل مؤثر بر كاربرد كشاورزي دقيق در استان مازندران با رويكرد مدل‌سازي ساختاري تفسيري

طي دهه‌هاي گذشته كشاورزي متعارف با كاربرد بي‌رويه برخي از نهاده‌هاي شيميايي باعث بروز مشكلاتي جدي در محيط‌ زيست و سلامت انسان‌ها شده‌ است. در پاسخ به اين مشكلات در طي سال هاي اخير رويكرد كشاورزي دقيق به‌عنوان يكي از رهيافت هاي كشاورزي پايدار، بيش از پيش مورد توجه قرار گرفته است. استان مازندران كه از جمله استان‌هاي مهم توليد كننده محصولات كشاورزي در كشور بوده، وضعيت نامناسبي از نظر مصرف سموم و كودهاي شيميايي داشته و هم زمان نيازمند افزايش بهره وري در واحد سطح است. در همين راستا هدف اين تحقيق تحليل عوامل مؤثر بر كاربرد كشاورزي دقيق در استان مازندران بود. اين پژوهش كاربردي با رويكرد كيفي و با بهره‌گيري از روش مدل‌سازي ساختاري-تفسيري به انجام رسيد. در اين تحقيق با مرور نظام‌مند منابع تحقيقاتي به شناسايي عوامل مؤثر بر كاربرد كشاورزي دقيق اقدام شد. سپس داده‌هاي لازم در قالب پرسشنامه از پاسخگويان جمع‌آوري شد. جامعه آماري تحقيق را خبرگان حوزه كشاورزي دقيق استان تشكيل دادند و نمونه‌گيري براي پنل خبرگان، هدفمند و با استفاده از روش نمونه‌گيري قضاوتي بود. تحليل تحقيقات پيشين نشان داد كه به طوركلي 10 عامل بر كاربرد كشاورزي دقيق مؤثر است. نتايج حاصل از پژوهش حاكي از اين بود كه عامل‌هاي فني و حرفه‌اي، اجتماعي و فردي تأثيرپذيرترين عامل‌ها در كاربرد كشاورزي دقيق و عامل‌هاي اقتصادي، وضعيت اراضي و نظام بهره‌برداري و عامل سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي كلان به‌عنوان تأثيرگذارترين عوامل شناخته شدند. توجه ويژه به اين متغيرها در زمين به‌كارگيري كشاورزي دقيق مي‌تواند به رشد و توسعه كشاورزي پايدار در استان مازندران كمك كند و بهره‌وري بيشتر را نيز به همراه داشته باشد.