جايگاه حقوق رفاهي زنان در چتر حمايتي قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران با تأكيد بر تأمين اجتماعي به‌مثابۀ حق بشري

قانون اساسي در رأس هرم سلسله‌مراتب قوانين، نقش اثرگذاري در تبيين جايگاه حقوق انساني بانوان هر جامعه داشته است. جايگاه حقوق زنان از زمان تصويب قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران از دغدغه‌هاي آن بود و از همان ابتدا نقش و جايگاه زنان در پيشبرد اهداف متعالي جامعه مبتني بر ارزش‌هاي ديني مورد توجه قرار گرفت. حقوق رفاهي زنان از جمله موضوعاتي است كه در دوران تصويب قانون اساسي ايران بعد از انقلاب اسلامي مورد بحث بوده است. اين پژوهش به بررسي جايگاه حقوق رفاهي زنان در پرتو قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران با تأكيد بر تأمين اجتماعي به‌عنوان يك حق بشري مي‌پردازد. در نوشتار حاضر اين موضوع واكاوي شد كه مطابق اصول قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، زنان از امتيازات حقوق رفاهي در راستاي عدالت جنسيتي و كسب فرصت‌هاي ناشي از آن برخوردارند و قانون اولويت‌هايي براي آن‌ها درنظر داشته است. پژوهش پيش‌رو، مبحث مطالبات حقوق رفاهي را در حوزۀ تأمين اجتماعي بانوان جامعۀ ايران به‌عنوان منابع انساني مهم در ساختار قانون اساسي كنوني بررسي مي‌كند و نشان مي‌دهد تجربۀ بيش از چهار دهه حكومت جمهوري اسلامي ايران و دستاوردهاي برقراري نظام قانون اساسي برآمده از ارزش‌هاي ملي-مذهبي است. اين شرايط مبين آن است كه بانوان در منظومۀ اقتصاد رفاهي به‌عنوان شهروند جامعه از تأمين اجتماعي در حوزه‌هاي مختلف برخوردار هستند.