تبيين كيفي زمينه‌ها و شرايط مشاركت دانشجويان دختر به ورزش همگاني (مطالعه موردي دانشگاه پيام‌نور كرمان‌)

مطالعه زمينه‌هاي ورزش همگاني به دليل موضوع پيشگيري از آسيب‌هاي فيزيولوژيكي، به‌ويژه فقر حركتي و مشكلات رواني و آسيب‌هاي اجتماعي، بين جامعه دانشجويان دختر ضروري است. به همين دليل، مطالعه‌اي با رويكرد كيفي و با بهره‌گيري از روش داده‌بنياد انجام شد. هدف مطالعه تبيين كيفي زمينه‌ها و شرايط اجتماعي مؤثر مشاركت دانشجويان دختر دانشگاه پيام‌نور كرمان در ورزش همگاني در سال 1399 بوده و مشاركت‌كنندگان در پژوهش 31 نفر از دانشجويان دختر مشغول به تحصيل در اين دانشگاه بودند كه با روش نمونه‌گيري هدفمند در دسترس انتخاب شدند. در اين مطالعه، از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته به‌منزله ابزار گردآوري داده‌ها استفاده شده است. براي رسيدن به معيار قابليت اعتماد، از سه روش كنترل يا اعتباريابي توسط اعضا، مقايسه‌هاي تحليلي و استفاده از تكنيك مميزي بهره گرفته شده است. داده‌ها طبق رويه مبتني بر نظريه زمينه‌اي در سه مرحله كدگذاري باز، انتخابي و گزينشي (محوري)، تجزيه‌وتحليل شده‌اند. پس از تحليل يافته‌هاي پژوهش، مقوله‌هاي بحران اقتصادي، حمايت اجتماعي و سرمايه اجتماعي به‌عنوان مهم‌ترين شاخص و شرايط علّي، مديريت شخص بر بدن، انتظارات فرهنگي، زيرساخت‌هاي ورزشي به‌عنوان شرايط و مؤلفه‌هاي مداخله‌گر، سبك زندگي سالم به‌منزله مهم‌ترين شرايط زمينه‌اي، ايجاد زيرساخت‌ها، امنيت محيطي، انگيزه مسئولان به‌منزله عمل‌ـ تعامل‌ها در ورزش همگاني مشخص شده است. نتيجه اين پژوهش ناظر بر اين بود كه مشاركت دختران در فعاليت‌هاي ورزشي و ورزش همگاني تحت‌تأثير بستر فرهنگي و اجتماعي موجود شكل مي‌گيرد و با ايجاد انگيزش اجتماعي و فرهنگي و ارتقاي سطح آگاهي جامعه از فوايد اين ورزش، ميزان مشاركت افزايش مي‌يابد.