ارتباط بين كيفيت آب زير‌زميني دشت ساوه با ميزان بارندگي در سال‌هاي 1396 تا 1398

زمينه و اهداف: دشت ساوه يكي از مناطق نيمه خشك كشور مي‌باشد. تقاضا براي منابع آب زيرزميني باتوجه به كشاورزي وسيع و وجود بزرگترين شهرصنعتي كشور زياد مي‌باشد. هدف از اين مطالعه تاثير بارندگي كوتاه مدت در ميزان تغييرات كيفيت آبهاي زيرزميني در اين منطقه است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه توصيفي- تحليلي، براي بررسي ارزيابي تاثير بارش‌ها بركيفيت شيميايي آب منابع آب زير‌زميني دشت ساوه در دوره زماني (1398-1396) مي‌باشد. داده‌ها ازشركت منابع آب ايران جمع‌آوري گرديد و نتايج جهت تعيين سالهاي خشكسالي و ترسالي با استفاده ازنرم‌افزار Drought Indices Calculator و براي تعيين كيفيت شيميايي آب براي مصارف كشاورزي و شرب از طريق نرم‌افزار Chemistry و نمودارهاي ويلكاكس و شولر استفاده شد. رعايت ملاحظات اخلاقي در تمام مراحل اجراي مطالعه درنظر گرفته شد. يافته‌ها: اين حوزه آبريز درسال آبي 1397-1396خشكسالي شديد و در سالهاي 1397و1398 بارشهاي بيشتري داشته است. وقوع خشكسالي‌هاي متوالي باعث شده تا آب74% چاهها و43% قناتها از نظر كيفيت براي مصارف كشاورزي نامطلوب باشد. براي مصارف شرب نيز 30% چاهها ،53% قناتها و93% چشمه‌ها در محدوده خوب و قابل قبول قرار دارند. نتيجه‌گيري: تاثير ميزان بارندگي‌هاي كوتاه مدت بركيفيت فيزيك و شيميايي چشمه‌ها و قناتها بيشتر از چاهها است. بنابراين براي مديريت بهينه منابع آب نياز به مديريت مصرف منابع آبي، تغيير الگوي كشت وكاهش برداشت‌هاي بي‌رويه در دشت مذكور مي‌باشد.