بررسي آگاهي و عملكرد دندانپزشكان عمومي درمورد آسيب‌هاي ناشي از وسايل نوك‌تيز: يك مطالعه مقطعي در شهر يزد در سال 1400

زمينه و اهداف: آسيب هاي ناشي از وسايل نوك تيز و برنده يكي از مهمترين مشكلاتي هستند كه دندانپزشكان را در معرض خطر انتقال عفونت‌هاي منتقله از راه خون قرار مي‌دهند. هدف از مطالعه‌ حاضر تعيين آگاهي و عملكرد دندانپزشكان عمومي شهر يزد درمورد آسيب‌هاي ناشي از وسايل نو ك‌تيز در سال 1400 بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي-توصيفي، پرسشنامه محقق ساخته شامل سه قسمت مشخصات دموگرافيك  سن، جنس، سابقه آسيب، سابقه كار و 11 سوال عملكرد و 14سوال آگاهي طراحي شد. توسط 165 دندانپزشك تكميل شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS نسخه 25 و آزمون T- testمستقل و Chi-square و همبستگي Pearson و One -Way ANOVA مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. ملاحظات اخلاقي در تمام مراحل اجراي مطالعه رعايت شد. يافته‌ها: در اين مطالعه 57% از دندانپزشكان سابقه آسيب ناشي از وسايل نوك تيز را داشتند. ميانگين نمره آگاهي و عملكرد به ترتيب 5/17±24/24 و 3/42±22/62 از حداكثر نمره 28 و 33 بود. نمره آگاهي تنها با محل فعاليت دندانپزشك رابطه آماري معناداري داشت (P 0/001)؛ درحالي كه نمره عملكرد به جنسيت، محل فعاليت و سابقه آسيب ناشي از وسايل نوك‌تيز رابطه آماري معناداري داشت. علاوه براين بين نمرات آگاهي و عملكرد ضريب همبستگي معناداري يافت شد (P 0/001). نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج بدست آمده از اين مطالعه گرچه دانش دندانپزشكان در مورد  آسيبهاي ناشي از وسايل نوك‌ تيز قابل قبول بود، اما عملكرد مطلوب نبود. برگزاري برنامه‌هاي آموزشي مرتبط مي‌تواند، عملكرد دندانپزشكان را بهبود ببخشد.