ارزيابي تاب آوري كالبدي شهر جهرم در برابر زلزله با هدف شناسايي بافت هاي فرسوده

سكونت گاه هاي انساني همواره آسيب هاي جبران ناپذيري ناشي از وقوع مخاطرات طبيعي به خصوص زلزله مي پذيرند در اين باره در راستاي كاهش اثرات زلزله به عنوان قلب مخرب بافت هاي فرسوده شهري، توجه به رويكرد تاب آوري به عنوان الگويي جهت كاهش آسيب و افزايش راندمان افراد و ساختمان هاي موجود در سطح اين بازه از بافت ها ارائه مي گردد. در اين پژوهش به دنبال ارزيابي تاب آوري كالبدي شهر جهرم در برابر خطر زلزله با هدف شناسايي بافت هاي فرسوده در اين شهر هستيم كه با رويكردي توصيفي - تحليلي ، مبتني بر مطالعات كتابخانه اي و بررسي هاي ميداني ، سعي دارد تا آسيب هاي ناشي از وقوع اين فرآيند را بررسي و تحليل نمايد. در اين بين براي بررسي وضعيت تاب آوري شهر جهرم با هدف شناسايي بافت هاي فرسوده از روش (Hot Spot ) از ابزار cluster outlier analysis از مجموعه ابزار‌هاي موجود در Spatial Statistics Tools مربوط به نرم افزار ArcGIS استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهدكه: 200696 متر مربع يعني 19/77 درصد از مساحت كل بافت با سطوح ايمني 0/01 و در اولويت كاملا ناايمن است قرار دارند همچنين نتايج مديريت بهينه بافت مسكوني در برابر خطر زمين لرزه به اين صورت است كه 200696 متر مربع يعني 19/77درصد از مساحت كل بافت با سطوح ايمني 0/01 و در اولويت كاملا ناايمن است قرار دارند كه بيشترين سهم از ساختمان ها را به خود اختصاص داده است.