اولويت‌بندي اثرات زيرساخت‌ها، كاربري زمين و شرايط محيطي بر انتخاب دوچرخه در سفرهاي شهري با استفاده از يك رويكرد تصميم‌گيري چند معياره فازي

انتخاب دوچرخه به عنوان شيوه سفر شهري متاثر از متغيرهاي متعددي است. مطالعات گذشته نشان داده اند كه علاوه بر متغيرهاي هزينه و زمان سفر، انتخاب سفر دوچرخه به عوامل ديگري همچون زيرساخت ها شهري، شرايط محيطي و كاربري زمين وابسته است. در اين مطالعه تلاش شده است تا با استفاده از روش تصميم گيري چند معياره فازي به شناسايي و رتبه بندي اين متغيرها پرداخته شود. در اين تحقيق 18 متغير در سه گروه فوق شناسايي و تعيين شدند. يافته هاي تحقيق نشان دادند كه در گروه زيرساخت ها، متغيرهاي مسير دوچرخه تفكيك شده، كيفيت روسازي، تراكم تقاطع ها، توپوگرافي مسير و سطح تنش ترافيك شبكه خيابان ها به ترتيب بيشترين اولويت را در تحليل فازي به دست آوردند. متغيرهاي تركيب كاربري ها و طراحي شهري محله محور به ترتيب بيشترين اولويت را در گروه كاربري زمين و متغيرهاي كنترل تقاطع ها با چراغ راهنمايي و تسهيلات رفاهي دوچرخه به ترتيب بيشترين اولويت را در گروه شرايط محيطي داشتند. تحليل ميزان پراكندگي وزن نسبي متغيرها، انحراف از معيار بسيار اندكي را نشان داد كه بيان كننده سازگاري ماتريس هاي فازي و قابل اتكا بودن نتايج است. همچنين، متغيرهاي وابسته به معيار كاربري زمين، وزن نهايي قابل توجهي داشتند كه نشان مي دهد هرچند بسياري از مطالعات گذشته از نقش معيار كاربري زمين در انتخاب دوچرخه غافل بوده اند، اما اين معيار از اهميت بالايي برخوردار است. نتايج اين تحقيق توانسته مهم ترين متغيرهاي اثرگذار بر انتخاب دوچرخه در سفرهاي شهري را شناسايي كند و نيز راهگشاي مطالعات آتي با نگاهي ويژه به متغيرهاي مرتبط با كاربري زمين باشد.