اثربخشي آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي بر تنيدگي، انعطاف پذيري و استحكام رواني مادران داراي فرزند با اختلال يادگيري

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش گروهي مهارت‌هاي مثبت‌انديشي بر تنيدگي، انعطاف‌پذيري و استحكام رواني مادران داراي فرزند مبتلا به اختلالات يادگيري انجام شد.روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع مطالعات نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه مادران داراي فرزند مبتلا به اختلالات يادگيري شهرستان شاهرود در سال 1401 بود؛ كه به مراكز توانبخشي مرتبط با اختلالات يادگيري اين شهر مراجعه كرده بودند كه به صورت نمونه‌گيري در دسترس تعداد 30 نفر از آنها انتخاب و به صورت تصادفي ساده در دو گروه 15 نفري آزمايش و كنترل گمارده شدند. سپس گروه آزمايش به مدت 10 جلسه 60 دقيقه‌اي تحت مداخله‌ي مهارت‌هاي مثبت انديشي قرار گرفتند و گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكرند . آزمودني ها قبل و بعد از مداخله و همچنين در مرحله پيگيري به پرسشنامه‌هاي تنيدگي والدين آبيدين ، انعطاف‌پذيري شناختي مارتين و روبين و استقامت ذهني پيتر كلاگ پاسخ دادند. براي تحليل داده‌هاي پژوهش از آزمون تحليل واريانس چند متغيره(مانكووا) استفاده شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه آموزش مهارت‌هاي مثبت انديشي بر كاهش تنيدگي و افزايش انعطاف پذيري‌شناختي و استحكام رواني مادران داراي فرزند با اختلال يادگيري تاثير معناداري دارد.(001 P)نتيجه‌گيري: بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه از مهارت‌هاي مثبت‌انديشي در كاهش علائم منفي روانشناختي مادراني استفاده كرد كه كودكان داراي اختلالات يادگيري دارند.