مقايسه‌ اثربخشي مدل مبتني بر انگيزه پيشرفت و آموزش مهارت‌هاي اجتماعي بر خودكارآمدي تحصيلي در دانش‌آموزان مبتلا به ناتواني‌هاي يادگيري

اهداف: هدف پژوهش حاضر بررسي مقايسه اثربخشي مدل مبتني بر انگيزه پيشرفت و آموزش مهارت‌هاي اجتماعي بر خودكارآمدي تحصيلي در دانش آموزان مبتلا به ناتواني‌هاي يادگيري بود.مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر، آزمايشي با طرح پيش- آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه دانش‌آموزان ثبت‌نام شده در مركز ناتواني‌هاي يادگيري آموزش‌ و پرورش شهر اردبيل در سال تحصيلي 1401 بود از اين ميان تعداد 45 نفر به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و پس از جايگزيني تصادفي در سه گروه آزمايشي و گروه كنترل مورد مطالعه قرار گرفتند (در هر گروه 15 نفر) انتخاب شد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات، پرسشنامه‌ خودكارآمدي تحصيلي جينكس و مورگان (1999) بود. فرآيند اجرا مدل مبتني بر انگيزه پيشرفت به مدت 5 جلسه و مهارت‌هاي اجتماعي 8 جلسه پرداختند و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي را دريافت نكردند. نتايج با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 و آزمون كوواريانس تك متغيره تجزيه ‌وتحليل شد. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه بعد از كنترل اثرات پيشآزمون، تفاوت آماري معنيداري بين ميانگين نمرات سه گروه آزمايش و كنترل، در نمره كل متغير خودكارآمدي تحصيلي (51.640=F) وجود دارد.نتيجه گيري: بنابراين، آموزش مهارت‌هاي اجتماعي و مدل مبتني بر انگيزش پيشرفت مي‌تواند تأثير مثبتي بر خودكارآمدي تحصيلي دانش آموزان داراي اختلال يادگيري داشته باشد.