تعيين ميزان شناخت آموزگاران دوره ابتدايي منطقه 18 استان تهران از علائم اختلالات يادگيري خاص

اهداف: هدف پژوهش حاضر، تعيين ميزان شناخت آموزگاران دوره ابتدايي منطقه 18 استان تهران از علائم اختلالات يادگيري خاص و تعيين رابطه بين ميزان سابقه كاري آموزگاران با ميزان شناخت آنان از علائم اختلال يادگيري خاص بود.مواد و روش ها: پژوهش حاضر توصيفي و از نوع پيمايشي و علّي مقايس ه اي بود. حجم نمونه با كمك جدول نمونه گيري مورگان 270 نفر آموزگاران دوره ابتدايي منطقه 18 استان تهران تعيين شد. روش نمونه‌گيري در دسترس بود. از تركيب سه چك ليست معتبر شامل چك ليست سنجش نقاط قوت و ضعف كودك فرم معلم و چك ليست هاي اختلال يادگيري ويژه بر اساس DSM5، آزمون محقق ساخته تهيه شد. جهت انجام روايي آزمون، نظرات استاد راهنما و مشاور اعمال گرديد و جهت انجام پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده گرديد و پايايي كلي 0.8 محاسبه شد كه نشان داد آزمون از اعتبار برخوردار است. جهت تحليل داده‌هاي پژوهش از نرم افزار SPSS استفاده شد.يافته ها: نتايج نشان داد ميزان شناخت آموزگاران از علائم اختلالات يادگيري خاص بالاتر از حد متوسط است و بين ميزان شناخت آموزگاران از علائم اختلال يادگيري خاص و سابقه كاري آنان تفاوت معناداري وجود ندارد (0.05 P).نتيجه گيري: آموزگاران بخشي از ويژگي‌هاي يك آموزگار حرفه‌اي را كه شناخت علائم اختلال يادگيري خاص است دارند؛ ولي بايد در نظر گرفت كه اين تمام دانش نيست و بايد به تحقيقات ديگري كه به صورت عملي شناخت آموزگاران را مي‌سنجد توجه كرد. در آخر پيشنهاد شد آموزگاران در جهت حل مشكلات دانش‌آموزان اقدام كنند و اطلاعات خود را در زمينه پيشنهادها و راه‌حل‌هايي كه به دانش‌آموزان با اختلالات يادگيري خاص ارائه مي‌دهند تقويت كنند.