بازنمايي شاخص‌هاي حسابداري منابع انساني در صنعت مخابرات

هدف از انجام اين پژوهش، بازنمايي شاخص‌هاي حسابداري در صنعت مخابرات بود. روش پژوهش به لحاظ ماهيت داده از نوع آميخته (كيفي و كمي) و به لحاظ هدف از نوع توسعه‌اي مي‌باشد. روش تحقيق در بخش كيفي از نوع پديدارشناسي و در بخش كمي از نوع توصيفي پيمايشي بود. مشاركت‌كنندگان پژوهش در بخش كيفي پس از اشباع نظري به تعداد 9 نفر و به‌صورت هدفمند انتخاب گرديدند. جامعه آماري در بخش كمي را كليه كاركنان بخش ارتباطات زيرساخت تهران به تعداد 1591 نفر تشكيل مي‌داد كه نمونه آماري به تعداد 309 نفر و به‌صورت تصادفي انتخاب گرديد. گردآوري داده‌ها در بخش كيفي از طريق مصاحبه نيمه‌ساختارمند انجام گرفت و در بخش كمي از طريق پرسشنامه بود. در بخش كيفي براي حصول اطمينان از روايي داده‌هاي پژوهش از دو روش بازبيني توسط مشاركت‌كنندگان و بازبيني توسط همكاران استفاده شد و براي تعيين پايايي داده‌هاي پژوهش از روش هولستي استفاده شده است. در بخش كمي براي تأييد روايي از نسبت روايي محتوايي و براي بررسي پايايي از روش آلفاي كرونباخ استفاده گرديد. تجزيه ‌و تحليل اطلاعات در بخش كيفي از طريق فن تحليل مضمون و نرم‌افزار MAXQDA و در بخش كمي از معادلات ساختاري و از طريق نرم‌افزار SmartPls انجام شد. يافته‌ها نشان داد مدل حسابداري منابع انساني از شش مؤلفه؛ هزينه انفصال از خدمت؛ پرورش منابع انساني؛ هزينه جذب، انتخاب و استخدام؛ شايستگي‌هاي كاركنان؛ سيستم اطلاعات منابع انساني و فرايند مديريت عملكرد و جبران خدمات مي‌باشد. لذا با بكارگيري شاخص‌هاي شناسايي شده در ارتباطات زيرساخت مي‌توان باعث ارتقاي حسابداري منابع انساني گرديد.