تحليل پوياي عوامل موثر بر اجراي اثربخش قانون خدمات كشوري در حوزه مديريت منابع انساني

هدف: اين تحقيق با هدف ارائه مدل پوياي عوامل موثر بر اجراي اثربخش قانون خدمات كشوري در زمينه اقدامات منابع انساني انجام شد. طرح پژوهش: رويكرد تحقيق از لحاظ روش، تركيبي است؛ در بخش كيفي،  با روش نمونه گيري نظري،  46  سند علمي در زمينه قانون خدمات كشوري و اجراي خط مشي عمومي، تحليل محتوا شد و عوامل موثر در اجراي قانون خدمات كشوري در قالب سه بعد اصلي، 29 مولفه و 108 شاخص پس از غربال طي دو راند دلفي فازي با مشاركت 11 خبره تبيين شد. در بخش كمي جهت غربال شاخص هاي تحقيق در تكنيك دلفي و تحليل روند متغيرهاي تأثيرگذار در طراحي مدل پوياي اجراي اثربخش قانون خدمات كشوري در حوزه منابع انساني، جامعه مشاركت كنندگان شامل خبرگان اجرايي و آكادميك مسلط به قانون خدمات كشوري مي باشد كه 11 نفر يه روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. يافته هاي پژوهش: تحليل پوياي متغيرها با بكارگيري نرم افزار ونزيم نشان داد كه متغيرهاي انباشت شامل زيرساخت‌ها، دولت، جامعه، ساختار سازماني و منابع انساني هستند. متغيرهاي جريان نيز شامل ظرفيت‌هاي انساني و مالي، استراتژي سازماني، عوامل سياسي، عوامل قانوني، فرهنگي و اجتماعي، قانوني، جذب و استخدام، جبران خدمات و بهسازي نيروي انساني است و با استخراج نمودار جريان و شبيه سازي داده ‌ها در  طي 5 سال، چهار فرضيه پويا جهت اجراي اثربخش قانون خدمات كشوري ارائه گرديد. اصالت پژوهش: از نظر مفهوم شناسي، براي اولين بار با رويكردي كيفي و جامع، عوامل موثر بر اجراي قانون خدمات كشوري در حوزه مديريت منابع انساني تبيين شده و از نظر روش شناسي، مدلسازي با استفاده از روش پويايي سيستم در اين زمينه، از ديگر جنبه هاي نو در اين پژوهش است. از نظر ارزش كاربردي، اين پژوهش، با شناسايي چرخه هاي بازخورد مهم عوامل مداخله كننده در اجراي قانون، با ارايه سناريو، زمينه توجه به تقويت حلقه هاي مثبت و برنامه ريزي جهت شكستن حلقه هاي تقويت كننده منفي در اجراي اثربخش قانون را فراهم آورده است.