بررسي و تحليل عنصر عاطفه در «مجموعه شعر رهروان بي‌برگ» سروده تقي پورنامداريان

مجموعه شعر «رهروان بي برگ»، نخستين دفتر شعري تقي پورنامداريان است كه برگزيده اي از لحظه هاي عاطفي خاص شاعر را در يك دورۀ تقريباً چهل ساله در بر مي گيرد. در اين مجموعه شعري، عاطفه يا احساس كه نوعي واكنش غيرارادي در برابر حوادث و رويدادهاي عالم بيرون است، با تجربه ها و انديشه هاي متعالي شاعر پيوندي عميق يافته و تركيبي از بن‌مايه هاي غنايي، عرفاني و ذهنيت سياسي و اجتماعي او را رقم زده است. در اين پژوهش كه به شيوۀ توصيفي-تحليلي صورت گرفته، گونه هاي مختلف عاطفه در سه ركن اساسيِ عشق، عرفان و اجتماع مورد بررسي قرار گرفته است. در ميان عواطف گوناگون شاعر، عواطف اجتماعي از اهميت خاصي برخوردار بوده و بخش اعظم شعرهاي اين مجموعه را به خود اختصاص داده است. عشق به آزادي و عدالت و ستايش آزادمردان و آزادي خواهاني كه جان بر سر آرمان خويش نهاده اند، در كنار ديگر عواطف شخصي از محورهاي اصلي و معنوي شعر پورنامداريان به حساب مي آيد كه اشعارش را با دغدغه هاي انساني و اجتماعي پيوند زده و به شاعر نوعي تعهد و رسالت اجتماعي بخشيده است. همچنين، در ميان عواطف اجتماعي شاعر، مرثيه ها در دو بُعد شخصي و غيرشخصي از نمود چشم گيري برخوردار است و مي توان از آن به عنوان يك مختصه كلامي و سبكي در شعر وي ياد كرد.