مقايسه تاثيرآموزش مفاهيم ذهن خواني و درمان پاسخ محور بر كاركردهاي اجرايي كودكان با اختلال طيف اوتيسم

اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي آموزش درمان پاسخ محور و درمان ذهن خواني بر كاركردهاي اجرايي كودكان طيف اوتيسم انجام شد. روش تحقيق در اين پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين مطالعه، كودكان  اوتستيك شهر لاهيجان بودند. نمونه تحقيق شامل 45 نفر از كودكان 6 تا 13 سال مبتلا به اوتيسم بودند كه به شيوه تصادفي ساده از جامعه آماري انتخاب شدند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه كاركردهاي اجرايي بريف(Gioia, 2000)  بود كه توسط والدين تكميل شد. پس از اجراي پيش آزمون، كودكان اوتيسم به صورت تصادفي در سه گروه (دو گروه آزمايشي و يك گروه كنترل) 15 نفره جايگزين شدند. سپس گروه آموزش مفاهيم ذهن خواني به مدت 10 جلسه و گروه درمان پاسخ محور به مدت 7 جلسه تحت آموزش انفرادي قرار گرفتند. پس از اتمام مداخلات، پس آزمون به عمل آمد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون آماري تحليل كوواريانس نشان داد درمان پاسخ محور و درمان ذهن خواني بر كاركردهاي اجرايي كودكان اوتيسم موثر است و درمان ذهن خواني نسبت به آموزش درمان پاسخ محور در ميزان مولفه هاي كاركردهاي اجرايي  اثربخشي بيشتري دارد (01/0 P). نتيجه آزمون ال اس دي نشان مي دهد بين اثربخشي درمان ذهن خواني و پاسخ محور بر تنظيم رفتار(01/0 P) و نيز فراشناخت (01/0 P) كودكان تفاوت آماري معني داري وجود دارد. نتايج پژوهش نشان داد نمرات گروه هاي مداخله در مقايسه با گروه كنترل در مقياس كاركردها ي اجرايي  تغييرات معني داري داشت. كاركردهاي اجرايي پس از انجام مداخلات افزايش يافته و اين افزايش در گروه ذهن خواني بيشتر بوده است. استفاده از اين دوروش به درمانگران، روانشناسان و مربياني كه در راستاي آموزش به كودكان اوتستيك فعاليت مي كنند پيشنهاد مي شود.