مدل ساختاري از روابط بين هويت تحصيلي و عملكرد تحصيلي با ميانجي‌گري راهبردهاي يادگيري خودتنظيم و باورهاي انگيزشي در دانش‌آموزان دختر متوسطه‌ي دوم

پژوهش حاضر با هدف مدل يابي رابطه ي ساختاري هويت تحصيلي و عملكرد تحصيلي با ميانجي گري راهبردهاي يادگيري خودتنظيم و باورهاي انگيزشي در دانش آموزان انجام شد. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي- همبستگي است. جامعه ي آماري اين پژوهش را دانش آموزان دختر مقطع متوسطه ي دوم نواحي چهارگانه ي آموزش و پرورش شهر قم به تعداد 21940 نفر كه در سال تحصيلي 2018-19 مشغول به تحصيل بودند، تشكيل داد. روش نمونه گيري در پژوهش حاضر، نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي است. بدين صورت كه ابتدا چهار ناحيه ي آموزش و پرورش شهر قم را چهار خوشه در نظر گرفته سپس از هر ناحيه يك مدرسه و از هر مدرسه سه كلاس انتخاب شد. در نهايت، حجم نمونه ي اين پژوهش بر اساس جدول كرجسي، مورگان و كهن و با توجه به حجم جامعه شامل 378 نفر از دانش آموزان بود. در اين پژوهش از ابزار پرسش نامه (پرسش نامه ي منزلت هاي هويت تحصيلي (Was Isaacson, 2008) و پرسش نامه ي راهبردهاي يادگيري خودتنظيمي (Pintrich Degroot, 1990) كه به روش 5 گزينه‌اي ليكرت طراحي شده است) جهت جمع‌آوري داده هاي مربوط به متغيرهاي هويت تحصيلي، راهبردهاي يادگيري خودتنظيم و باورهاي انگيزشي استفاده شد و در مورد متغير عملكرد تحصيلي ميانگين نمرات نيم سال دوم دانش آموزان به كار گرفته شد. كليه ي تحليل‌هاي آماري با روش مدل سازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزيي (Structural equation modeling with partial least squares approach) انجام گرفته است. يافته ها بيان گر تأثير مثبت و معنادار هويت تحصيلي بر عملكرد تحصيلي به صورت مستقيم است. از سوي ديگر تأثير هويت تحصيلي بر عملكرد تحصيلي به صورت غير مستقيم و با ميانجي گري راهبردهاي يادگيري خودتنظيم و باورهاي انگيزشي نيز مثبت و معنادار است.