تأثير معنويت در كار بر عملكرد شغلي با واسطه گري رفتار شهروندي سازماني در كاركنان سازمان آموزش فني و حرفه‌اي

هدف اصلي اين پژوهش بررسي اثر معنويت در كار بر عملكرد شغلي به واسطه رفتار شهروندي سازماني در كاركنان آموزش فني و حرفه اي استان البرز بود. طرح پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بوده و جامعه آن را كليه كاركنان اداره كل آموزش فني و حرفه اي استان البرز تشكيل دادند. نمونه اي به تعداد ۱۷۵ نفر به روش نمونه گيري خوشه اي يك مرحله اي انتخاب شده و به سوالات پرسشنامه هاي معنويت در محيط كار (Milliman et al, 2003) رفتار شهروندي سازماني (Konovsky Organ, 1996) و عملكرد شغلي (Paterson, 1992) پاسخ دادند. رابطه بين متغيرها در قالب مدلي طراحي و به روش تحليل مسير بررسي شد. نتايج آزمون مدل نشان داد، داده ها با مدل پيشنهادي پژوهش برازش دارند و فرضيه اصلي پژوهش مبني بر اين كه مولفه هاي معنويت در كار به واسطه رفتار شهروندي سازماني بر عملكرد شغلي كاركنان اثر غيرمستقيم دارند (P 0.05)، تاييد شد. علاوه بر آن برخي از مولفه هاي معنويت در كار بر عملكرد شغلي، اثر مستقيم و مثبت داشتند. همچنين اثر مستقيم رفتار شهروندي سازماني بر عملكرد شغلي مثبت و معنادار به دست آمد (P 0.05). بنابراين نتيجه مي شود احساس دروني يك فرد از كار با معنا و هدفمند، ارتباط و پيوند عميقش با ديگران و مفهوم و معناي متعالي تري از اصول اخلاقي، باورهايي هستند كه موجب مي‌شود فرد شغل خود را در راستاي رشد و تعالي خويش ببيند و با تمايل دروني وظايف كاري خود را انجام دهد. همچنين معنويت در كار موجب افزايش حس صميمت و همدلي نسبت به همكاران، وجدان كاري بيشتر و ضابطه مندي فرد در رابطه با قوانين شده و با تاثير مثبت در انجام وظايف و ارتباط با همكاران منجر به افزايش كارايي و اثر بخشي كاركنان در سازمان مي گردد.