مقايسۀ اثربخشي درمان فراشناختي و آموزش جرأت‌مندي بر اجتناب و فشار اجتماعي دانش‌آموزان متوسطۀ اول داراي اضطراب يادگيري زبان خارجي

اين پژوهش با هدف مقايسۀ اثربخشي درمان فراشناختي و آموزش جرأت‌مندي بر اجتناب و فشار اجتماعي دانش آموزان متوسطۀ اول داراي اضطراب يادگيري زبان خارجي انجام پذيرفت. طرح پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري پژوهش، كليۀ دانش‌آموزان مدارس متوسطۀ اول دولتي شهر ارو‌ميه در سال 99-1398 بود. براي گزينش نمونه از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي استفاده شد و داده ها با پرسشنامۀ اضطراب كلاس زبان (Horwitz, Horwitz Cope, 1986) و مقياس اجتناب و فشار اجتماعي (Watson Friend, 1969) جمع‌آوري شدند. 60 نفر از دانش‌آموزان به طور تصادفي انتخاب و در گروه هاي آزمايشي (فراشناخت و جرأت‌مندي) و گروه كنترل گمارده شدند (20 نفر براي هر گروه). داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيري تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه فراشناخت و جرأت‌مندي  باعث كاهش  اجتناب و فشار اجتماعي شده است و اثرات آنها در مرحله پيگيري نيز ماندگار بود (p 0.001). براساس نتايج به دست آمده بين گروه هاي درمان فراشناخت و آموزش جرأت‌مندي در كاهش اجتناب و فشار اجتماعي دانش آموزان تفاوت معناداري مشاهده نشد 0.05 P.