اثربخشي بازي‌‌درماني مبتني برتعامل والد - كودك (CPRT) بر كاركردهاي اجرايي و سازگاري اجتماعي كودكان داراي اختلال نقص توجه - بيش‌فعالي (ADHD)

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي روش تعامل والد-كودك از طريق بازي‌درماني (CPRT) بر كاركرد اجرايي و سازگاري اجتماعي كودكان داراي اختلال نقص توجه-بيش‌فعالي (ADHD) انجام شد.‌اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي، با پيش‌آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعۀ آماري شامل كودكان 8 تا 10 سال داراي اختلال نقص توجه بيش‌فعالي در سال 1398 مراجعه كننده به مراكز درماني شهر تهران بود. نمونه شامل 30 نفر (دو گروه 15 نفره) بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسشنامۀ درجه بندي رفتاري كاركردهاي اجرايي  BRIEF (فرم والد) (Guy et al, 2000) و پرسشنامۀ سازگاري اجتماعي كودكان (Dokhanchi,1998)  بود. گروه آزمايشي در قالب ۱۰ جلسۀ ۱۲۰ دقيقه‌اي يك بار در هفته تحت بازي‌‌درماني قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش با استفاده از روش‌هاي آماري توصيفي و نيز تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر با نرم افزار آماري SPSS انجام شد. نتايج به دست آمده نشان داد كه آموزش بازي‌‌درماني مبتني بر تعامل والد-كودك بر كاركردهاي اجرايي و سازگاري اجتماعي كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه- بيش‌فعالي اثربخش بوده است 0/001 p.