اثربخشي دارو درماني و تركيب دارو درماني و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر اضطراب، نگراني، اجتناب تجربه‌اي و سرسختي روان‌شناختي زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگير

اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي دارودرماني و تركيب دارودرماني و درمان ACT بر اضطراب، نگراني، اجتناب تجربه اي و سرسختي روان شناختي زنان مبتلا به GAD انجام شد. اين پژوهش نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون و پس آزمون با گروه هاي آزمايش و كنترل بود. جامعه پژوهش را كليه زنان مبتلا به GAD شهرستان فريدون شهر در تابستان 1396 تشكيل مي دادند كه از ميان زنان مراجعه كننده به بيمارستان حضرت رسول اكرم(ص) اين شهرستان، با نظر روانپزشك بخش و روانشناس باليني تشخيص GAD گرفته بودند، تعداد 30 نفر با روش نمونه گيري هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و با روش تصادفي در سه گروه مساوي (هر گروه 10 نفر) جايگزين شدند. درمان دارويي براي هر دو گروه مداخله در يك دوره ي حداقل 8 هفته اي بود و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد براي يك گروه (تركيبي) در 8 جلسه يك ساعته به صورت فردي صورت گرفت. پيش و پس از درمان، پرسش‌نامه اضطراب اشپيل‌برگر(Spielberger et al, 1983)، پرسش‌نامه نگراني پنسيلوانيا (Meyer et al., 1990)، پرسش‌نامه اجتناب تجربي چندبعدي (Gámez et al., 2011) و پرسشنامه سرسختي روانشناختي (Kobasa et al., 1982) تكميل شد. داده ها با استفاده از تحليل كوواريانس و نرم افزار SPSS-25 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه درمان داوريي و درمان تركيبي در گروه هاي آزمايشي باعث كاهش نمرات نگراني، اضطراب، اجتناب تجربه اي و افزايش نمرات سخت رويي رواني شده است. همچنين، در متغيرهاي اجتناب تجربه اي و سخت رويي رواني بين گروه هاي آزمايش و كنترل تفاوت معني داري وجود داشت(P 0.05), و تركيب دارودرماني و درمان ACT اثربخشي بيشتري در اين متغيرها داشت. با توجه به نتايج پژوهش حاضر، تركيب دارودرماني و درمان ACT اثربخشي بيشتري نسبت به دارودرماني در كاهش علائم و ويژگي هاي مرتبط با GAD در زنان دارد.