بررسي نظري تأثير رسانه‌هاي اجتماعي در انقلاب‌ها: از تحريك ساختاري تا انقلاب اصلاحي

پس از خيزش‌هاي عربي اخير تحليل‌هاي متعددي پيرامون تاثير رسانه‌هاي اجتماعي در انقلاب‌ها ارائه شده است كه اغلب به مراحل مختلف انقلاب، به ويژه آنچه بعد از سرنگوني رژيم‌هاي حاكم در زمينه استقرار نظم جديد سياسي رخ مي‌دهد، نگاه جامعي ندارند. پژوهش حاضر تأثير رسانه‌هاي اجتماعي را در كليه مراحل انقلاب بررسي و فارغ از مصاديق عيني، توضيح منسجمي را در اين زمينه ارائه مي‌نمايد. در پاسخ به اين سوال كه رسانه‌هاي اجتماعي چه تأثيري در فرآيند انقلاب‌ها دارند، پژوهش حاضر بيان مي‌كند رسانه‌هاي اجتماعي با توسعه شبكه كنش‌گران همانند يك محرك ساختاري در آغاز خيزش و پيش از اعتراضات ميداني عمل مي‌نمايند، اما اين شبكه فاقد ظرفيت‌هاي لازم براي هدايت نظم سياسي جديد بوده و ممكن است موجب انقلاب اصلاحي شود. در اين پژوهش با استفاده از روشهاي اسنادي و توصيفي-تحليلي، نقش رسانه‌هاي اجتماعي در توسعه شبكه‌هاي كنش‌گري در چارچوب نظريه كاستلز، تحريك ساختاري اين شبكه‌ها با توجه به نظرات توفيقچي در زمينه علل انقلاب‌ها، و ناتواني آنها در هدايت نظم جديد بر اساس نظريه انقلاب اصلاحي بيات، تحليل و اين نظريات و ديدگاه‌ها بسط و با يكديگر پيوند داده مي‌شود.