تاثير عوامل كالبدي و فضايي ساختمان‌هاي بلندمرتبه اداري شهر كرج بر بهره‌وري كاركنان

اهداف: محيط‌هاي اداري با هدف فراهم‌كردن مكاني براي انجام بهتر وظايف كاركنان طراحي مي‌شوند. از اين رو شناخت عوامل محيطي موثر بر بهره‌وري در آن اهميت دارد. هدف اين مطالعه بررسي تاثير پيكره‌بندي فضايي ساختمان‌هاي بلندمرتبه اداري شهر كرج در مقياس داخلي و خارجي بر بهره‌وري كاركنان و مقايسه آن با ميزان تاثير عوامل كالبدي بيان‌شده در مدل هاينس بود. روش‌شناسي: اين پژوهش توصيفي در ... (زمان؟) در شهر كرج انجام شد. متغيرهاي اصلي طبق مدل هاينس استخراج و با استفاده از آزمون تحليل واريانس (ANOVA) طبقه‌بندي شدند. گردآوري داده‌ها با پرسش‌نامه صورت گرفت. تحليل چيدمان فضايي ساختمان‌ها شامل سه متغير هم‌پيوندي ، عمق و اتصال در سه سطح كلان ، بلافصل و داخلي در محيط نرم‌افزار UCL Depthmap 10 انجام شد. در تحليل استنباطي، از روش تحليل عاملي تاييدي و تحليل مسير به روش حداقل مربعات جزيي ، در محيط نرم‌افزار LISREL 10.2 بهره گرفته شد. يافته‌ها: عوامل فيزيكي شامل دما و تهويه ، نويز و آكوستيك ، نور ، ابعاد و ارگونومي بيشترين تأثير را بر بهره‌وري خودگزاش‌شده در كاركنان ساختمان‌هاي اداري بلندمرتبه داشتند. در ميان عوامل ديگر، ساختار فضايي در سه سطح كلان (مقياس شهر)، حوزه بلافصل (محدوده اطراف) و داخلي (پلان معماري) بر بهره‌وري كاركنان تاثير داشت. ميزان تاثير ساختار فضايي كمتر از عوامل كالبدي بود و در زيرمتغيرهاي هم‌پيوندي ، عمق و اتصال تفاوت‌هايي وجود داشت و برابر نبودند. در ميان متغيرهاي چيدمان فضايي، اتصال فاقد ارتباط با بهره‌وري كاركنان بود. دو متغير هم‌پيوندي و عمق نيز در سطح شهري و بلافصل داراي تاثير متفاوت بودند. نتيجه‌گيري: در محيط‌هاي كاري عوامل فيزيكي فارغ از الگوي كاري در بهره‌وري كاركنان موثر است. چيدمان فضايي داخل با تعامل و تمركز كاركنان رابطه دارد و اين موضوع وابسته به الگوي كاري تاثير متفاوتي دارد. در مقياس شهري نيز هم‌پيوندي رابطه ضعيف و مستقيم با بهره‌وري دارد.