پهنه‌بندي مناطق شهري اهواز براساس تعيين عوامل موثر بر بروز خلاقيت اجتماعي

اهداف: هدف اين پژوهش، تهيه مدل عوامل زمينه ساز بروز خلاقيت اجتماعي در محيط شهري و پهنه بندي مناطق شهري اهواز بر اين اساس بود.روش‌شناسي: اين پژوهش توصيفي كيفي-كمّي در سال ۱۴۰۱ در محدوده شهر اهواز به انجام رسيد. مطالعه ادبيات حوزه پژوهش با استفاده از راهبرد سنتزپژوهي از نوع فراتحليل انجام شد. پس از تاييد و تهيه نسخه نهايي پرسش‌نامه، از تركيبي از روش ميداني و بازديد از مناطق شهري و نيز سنجش نظرات شهروندان مناطق شهري استفاده شد. تعداد نمونه لازم كه بر اساس جدول مورگان ۶۸۰ نفر برآورد شده بود، با استفاده از نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. بررسي داده‌ها با استفاده از روش تحليل عاملي در نرم افزار SPSS ۲۳ انجام شد. براي وزن‌دهي وضعيت شاخص‌هاي مورد بررسي در هر يك از مناطق شهري از روش ويكور استفاده شد. براي پهنه‌بندي مناطق شهري از نظر خلاقيت شهري، وزن‌هاي به‌دست‌آمده در نرم‌افزار ArcGIS ۱۰.۸ به هر يك از مناطق افزوده و نقشه نهايي تهيه شد. يافته‌ها: بستر مكان، ويژگي‌هاي كلي اجتماعي، ويژگي‌هاي اجتماعي بروز خلاقيت، ويژگي‌هاي فردي و ويژگي‌هاي اقتصادي، به عنوان ۵ بُعد اصلي بروز خلاقيت در مكان‌هاي شهري استخراج شد. تحليل عاملي اكتشافي منجر به شناسايي ۱۳ عامل شد كه مجموعاً ۶۸.۵۴۶% واريانس كل پرسش‌نامه را تبيين مي‌كردند. خلاقيت اجتماعي در مناطق ۱، ۲ و ۴ به ترتيب بسيار زياد (۸/۰)، زياد (۷/۰) و زياد (۶/۰) بود. مناطق ۳ (۴۲/۰)، ۶ (۴/۰) و ۷ (۵/۰) از لحاظ وضعيت شاخص هاي خلاقيت اجتماعي در وضعيت متوسط و نيز مناطق ۸ و ۵ به ترتيب در وضعيت‌هاي كم (۳/۰) و بسيار كم (۲/۰) قرار داشتند. نتيجه‌گيري: وضعيت عوامل موثر بر بروز خلاقيت اجتماعي در مناطق شهري ۵ و ۸ اهواز نسبت به ساير مناطق نياز به توجه ويژه دارد. در حاليكه وضعيت اين عوامل در مناطق شهري ۱، ۲ و ۴ اهواز نسبت به ساير مناطق از وضعيت بهتري برخوردار است.