مباني علم حضوري نفس در آثار سهروردي (تناقض يا سير استكمالي يا تعمد)

علم حضوري نفس در آثار سهروردي، در نظر اول، دچار تناقضي بين مباني مشايي و اشراقي است كه برخي با توجه به سير استكمال فكري شيخ اشراق تناقض را به آن ارجاع داده‌اند، ولي تعمد در بيان اين مباني دوگانه هم دور از ذهن نيست. پس بايد بررسي شود كه؛ چرا و به چه هدفي سهروردي به عنوان حكيم اشراقي از مباني مشائيان در آثار خود بهره برده است؟ اين مقاله به روش تحليلي مباني شيخ اشراق در علم حضوري نفس در آثار فلسفي، منطقي و آثار داستاني ايشان را بررسي مي‌كند و با بيان برخي كاستي‌هاي مباني در برخي ادراكات، به اين فرضيه مي‌‌پردازد كه در آثار سهروردي گرچه تناقض مشاهده مي‌شود و سير استكمال فكري ايشان هم در اين امر دخيل بوده است ولي به دليل هدفي خاص، تعمدي بودن اين مسأله هم قابل اثبات است.