باورهاي مابعدالطبيعي در مكتب معنادرماني فرانكل و ارزيابي آن بر اساس آراء علامه طباطبايي (ره)

مكتب معنا‌درماني به عنوان يكي از مكاتب روان درماني‌ اگزيستانسياليسم، توسط ويكتور فرانكل ابداع شد. اصلي‌ترين رسالت اين مكتب تاكيد بر اهميت معناي زندگي و نقش بي بديل آن در رهايي از خلا وجودي و پوچي در زندگي است. سه باور اصلي ما بعدالطبيعي اين مكتب عبارتند از: اعتقاد به وجود خدا، دين و جاودانگي. تحقيق حاضر كه به روش توصيفي ـ تحليلي و از طريق منابع كتابخانه‌اي صورت‌گرفته پس از واكاوي دقيق باورهاي مابعدالطبيعي مكتب فرانكل آنها را براساس مباني فكري علامه طباطبايي(ره) ارزيابي مي‌كند. سؤال اصلي تحقيق اين است كه مهم‌ترين باورهاي مابعدالطبيعي مكتب معنادرماني فرانكل چيست؟ و اشتراكات و افتراقات آنها نسبت به آموزه‌هاي اسلامي ـ بر مبناي آراء علامه طباطبايي ـ كدام است؟ يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد؛ تبيين نادرست و سطحي از مفهوم خدا و تنزل آن از مرتبه واجب الوجودي به مرتبه معنا دهنده‌گي محض، تعريف حداقلي از دين و نگاهي پلوراليستي و ابزارگرايانه به آن و عدم توجه به حقيقي بودن سعادت و تعابير مبهم از جاودانگي از مهم‌ترين نقطه افتراق ديدگاه فرانكل و علامه طباطبايي در حوزه باورهاي مابعدالطبيعي است.