بررسي تطبيقي ارادۀ انسان از ديدگاه توماس آكويناس و ملاصدرا

قدرت اراده از ويژگي‌هاي مهم انسان است كه با آن نوع زندگي و سرنوشت خود را انتخاب مي‌كند. در اين پژوهش بررسي مسئله ارادۀ انسان از ديدگاه توماس آكويناس و ملاصدرا با روش كيفي و به صورت توصيفي ـ تحليلي انجام شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه، در هردو ديدگاه، اراده ميلي دروني است كه رو به سوي غايت خود دارد. آكويناس منشأ اراده را به‌طوركلي طبيعت و شوق؛ و مبدأ ارادۀ آزاد را احكام عقلاني مي‌داند؛ ولي ملاصدرا اراده را با توجه به مبادي حكمت متعاليه، از جنس وجود و مشكك مي‌شمرد كه انسان به دليل مرتبۀ بالاي وجود خود در بين موجودات، قوي‌ترين اراده را دارد. هردو متفكر معتقدند ارادۀ انسان موهبتي الهي است كه در طول ارادۀ خداوند و در سطحي پايين‌تر قرار دارد ولي انسان داراي ارادۀ آزاد نيز مي‌باشد.