طراحي پروتكل مشاوره توان‌بخشي مبتني بر روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت بر اساس تجارب افراد داراي آلبينيسم: يك مطالعه تركيبي

هدف از پژوهش حاضر طراحي پروتكل مشاوره توان‌بخشي مبتني بر روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت بر اساس تجارب افراد داراي آلبينيسم بود. نوع پژوهش حاضر تركيبي، از نوع كاربردي و در بخش كيفي به روش تحليل محتوا بود. جامعه آماري اين پژوهش افراد داراي آلبينيسم در سال 1399 بودند. تعداد 13 نفر از افراد داراي آلبينيسم به شكل هدفمند براي شركت در مطالعه انتخاب شدند. جهت جمع‌آوري داده‌ها در بخش كيفي از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته استفاده شد و داده‌ها با نرم‌افزار MAXQDA تحليل شدند. به‌منظور سنجش روايي محتوايي پروتكل تدوين شده از ضريب روايي لاوشه استفاده شد. تعداد 3 مضمون اصلي و 29 مضمون فرعي از مصاحبه‌ها حاصل شد. سپس با بررسي و مطالعه متون مرتبط با درمان‌هاي پويشي، پروتكل مشاوره توان‌بخشي مبتني بر روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت در 3 فاز تدوين شد و جهت بررسي روايي محتوايي در اختيار 9 نفر از روان‌درمانگران پويشي كوتاه‌مدت گرفت. باتوجه‌به تأييد اين پروتكل آموزشي توسط متخصصان، مي‌توان از پروتكل تهيه شده به‌عنوان يك مداخله توان‌بخشي براي افراد داراي آلبينيسم استفاده كرد.