اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي (مهارت‌هاي مقابله با خلق منفي و مديريت استرس) بر راهبردهاي نظم‌جويي شناختي در دانش‌آموزان دختر تيزهوش

پژوهش حاضر با هدف مطالعة اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر راهبردهاي نظم‌جوييِ شناختي هيجان دانش‌آموزان دختر تيزهوش انجام گرفت. روش: پژوهش از نوع شبه‌‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود و جامعة آماري، دانش‌آموزان دختر مشغول به تحصيل در مدارس تيزهوشان شهر تهران (متوسطة دورة دوم) در سال تحصيلي ۱۳۹۸-۹۹ بودند، كه با روش نمونه‌گيري در دسترس، دانش‌آموزان پاية دهم دبيرستان فرزانگان تهران(۱۷۰ نفر)، انتخاب شده و پرسشنامة نظم‌جويي شناختي هيجان (CERQ) را تكميل نمودند. از بين آنها ۳۲ نفر كه نمره‌هاي پاييني در راهبردهاي انطبافي داشتند، به عنوان گروه نمونه مشخص و به صورت تصادفي، به دو گروه ۱۶ نفري آزمايش و كنترل تقسيم شدند. به گروه آزمايش در ۱۲ جلسه ۷۰ دقيقه اي (دوبار در هفته)، مهارت هاي مقابله با اضطراب و افسردگي و مديريت استرس آموزش داده شد و گروه كنترل، آموزشي دريافت نكردند. پس از اتمام جلسات آموزش و همچنين پس از گذشت يك ماه و نيم در مرحلة پيگيري، پرسشنامه مذكور براي هر دو گروه اجرا شد. يافته‌ها: تحليل داده ها با استفاده از روش «تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر» نشان ‏داد، آموزش مهارت‌هاي زندگي در دانش‌آموزان تيزهوش به صورت معنادار و پايدار، استفاده از راهبردهاي انطباقي نظم‌جويي شناختي هيجان را افزايش و استفاده از راهبردهاي غير انطباقي نظم‌جويي شناختي هيجان را كاهش مي‏‌دهد. نتيجه: استفاده از آموزش مهارت هاي زندگي مي‌تواند در افزايش استفاده از راهبردهاي انطباقي نظم‌جويي شناختي هيجان و كاهش راهبردهاي غير انطباقي آن موثر واقع شود.