آزمون مدل علي حس همدلي با بيمار بر اساس فرهنگ رفتار اخلاقي و تجارب معنوي روزانه با ميانجي گري صبر در پرستاران زن

هدف پژوهش حاضر آزمون مدل علي حس همدلي با بيمار بر اساس فرهنگ رفتار اخلاقي و تجارب معنوي روزانه با ميانجي گري صبر در پرستاران زن شهر سنندج بود. جامعه آماري شامل كليه پرستاران زن شهر سنندج بود كه در سال 1400 در بيمارستان هاي دولتي مشغول به فعاليت بودند. نمونه پژوهش 200 نفر بود كه به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند. روش پژوهش همبستگي از نوع تحليل مسير بود. ابزار اندازه گيري شامل مقياس حس همدلي با بيمار جفرسون (1995)، پرسشنامه فرهنگ رفتار اخلاقي تروينو و بوترفيلد (1998)، مقياس تجارب معنوي روزانه محمدعلي پور و همكاران (2016) و مقياس صبر خرمائي و همكاران (2015) بود.تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از تحليل مسير و نرم افزار SPSS22 و Amos22 صورت گرفت. نتايج تحليل نشان داد كه مدل پيشنهادي از نيكويي برازش مطلوبي برخوردار بود و بين تجارب معنوي روزانه، فرهنگ رفتار اخلاقي با حس همدلي با بيمار در پرستاران زن رابطه مستقيم وجود دارد (0/05 p). هم چنين بين تجارب معنوي روزانه و فرهنگ رفتار اخلاقي از طريق صبر با حس همدلي با بيمار در پرستاران زن رابطه غيرمستقيم وجود دارد. بنابراين مي توان گزارش كرد كه پرستاران زن با بروز حس همدلي، فرهنگ رفتار اخلاقي، تجارب معنوي روزانه و صبوري با بيماران نقش مهمي را در روند درماني ايفا مي‌كنند.