كاربست‌هاي مشروع زبان در تفسير قانون مدرن

توجه به تأثيرات زبان در قانون ذيل مراحل تقنين، اجرا و تفسير يك متن قضايي مي‌تواند يكي از عوامل رشد هر نظام حقوقي تلقي شود؛ امر مهمي كه در نظام حقوقي ما به غفلت و اجمال برگزار شده است. اين تحقيق با استفاده از روش توصيفي و كتابخانه‌اي به كشف كاربردهاي زبان در قانون پرداخته است. فرضيه اثبات‌شده نشان مي‌دهد رابطۀ معناداري ميان زبان‌شناسي قانون مدرن در توجه به متن، قصد و زمينۀ اجتماعي فهم قانون وجود دارد كه مي‌تواند به‌صورت استدلال‌ورزي غايت‌نگر به قراين منضبط، ارزش‌هاي اخلاقي نظام‌مند، پيامدگرايي و ابهام مشروع در تفسير دست‌مايۀ قوانين آيين دادرسي يا قوانين آيين‌نامۀ داخلي پارلمان صورت بگيرد تا ارتقاي حاكميت عيني و عملي قانون را محقق كند.