از افراطي‌گري تا زيست دموكراتيك ديني (گونه شناسي جريان‌هاي اسلام‌گراي كردي اهل سنت بعد از انقلاب اسلامي در ايران)

مسئلۀ اساسي اين پژوهش گونه‌شناسي جريان‌هاي اسلام‌گراي كردي اهل سنت بعد از انقلاب اسلامي در كردستان ايران است. روش اين پژوهش توصيفي ـ تحليلي است و با استناد به منابع كتابخانه‌اي و نيز انجام مصاحبه‌هايي با افراد صاحب‌نظر و آشنا به تحولات ميداني و تاريخي مسائل كردستان، سعي شده است به گونه‌شناسي جريان‌هاي موجود در كردستان ايران پرداخته شود. از مهم‌ترين جريان‌هاي فكري مي‌توان به مكتب قرآن، سلفي‌ها، «جماعت دعوت و اصلاح» و تصوف اشاره كرد كه خاستگاه اجتماعي فكري در جامعه ديني اين منطقه دارند. مكتب قرآن جرياني است كه توسط احمد مفتي‌زاده پايه‌گذاري شد و درصدد احقاق حقوق كردها از طريق سياسي برآمد؛ «جماعت دعوت و اصلاح» تحت تأثير اخوان المسلمين بودند و با رويكردي معتدل، مدني و در چارچوب قانون به دنبال فعاليت سياسي هستند؛ سلفي‌ها با در‌نظر‌گرفتن ويژگي‌هاي صدر اسلام در جايگاه جامعه‌اي مطلوب، با بيشتر ظواهر جامعه فعلي به طور راديكال در ستيز هستند و در راه رسيدن به هدف خود، گاهي راهكارهاي افراطي را در نظر دارند. جريان تصوف جرياني معطوف به فرد و عرفان عملي است؛ آنها بر تزكيه فرد و پيروي از شيخ معنوي در برپاداشتن اسلام و دستورات خداوند تأكيد مي‌كنند.