سهم نگرش هاي اخلاقي با ميانجي گري فشار رواني در تبيين اخلاق و عملكرد سازماني

با توجه به تحولات اخير در جامعه و كسب و كارها، اهميت اخلاق در سازمان ها به شدت افزايش يافته است. در حال حاضر، مشتريان، كاركنان و ديگر ذينفعان، بيشتر به جنبه هاي اخلاقي و اجتماعي فعاليت هاي يك سازمان توجه مي كنند و از سازمان ها انتظار دارند كه نه تنها از لحاظ اقتصادي موفق باشند، بلكه از نظر اخلاقي نيز عملكرد خوبي داشته باشند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي سهم نگرش هاي اخلاقي با ميانجي گري فشار رواني در تبيين اخلاق و عملكرد سازماني به انجام رسيده است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت، توصيفي-همبستگي از نوع مدل‌سازي معادلات ساختاري است. جامعه آماري دربرگيرنده كليه كاركنان سازمان جهاد دانشگاهي خراسان رضوي به تعداد 500 نفر در سال 1401 بودند كه با استفاده از روش نمونه گيري دردسترس 217 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي استاندارد استفاده شد. تحليل داده‌ها با استفاده از روش حداقل مربعات جزئي و با نرم افزار Smart-PLS صورت گرفت. نتايج معادلات ساختاري بيانگر آن بود كه نگرش اخلاقي بر فشار رواني تاثير منفي معني دار و بر اخلاق سازماني تاثير مثبت و معني دار دارد. فشار رواني تحت تاثير مثبت از جانب ترس از كرونا و ناتواني در تحمل عدم قطعيت است. فشار رواني بر عملكرد سازماني و اخلاق سازماني تاثير منفي معني دار دارد و نقش ميانجي فشار رواني در رابطه بين نگرش اخلاقي بر اخلاق سازماني مثبت و معني دار است. فشار رواني تاثير بين نگرش هاي اخلاقي بر عملكرد و اخلاق سازماني را ميانجي‌گري مي‌كند. طبق نتايج تحقيق حاضر براي بهبود اخلاق سازماني مي‌بايست به تاثير مثبت نگرش اخلاقي و تاثير منفي فشار رواني توجه نمود. در راستاي بهبود عملكرد سازماني بايد كاهش فشار رواني مد نظر قرار گيرد. براي كاهش فشار رواني نيز ارتقاي نگرش اخلاقي توصيه مي‌شود.