برآورد ظرفيت برد تفرج‌گاهي در پارك آبخيز كاني ماماتكه سنندج

استفاده انسان عامل عمده اي در آسيب رساني به طبيعت به شمار مي آيد بنابراين يكي از راهبردهاي بنيادين مديريت گردشگري، كنترل و مديريت اثرات بازديدكنندگان است. برآورد ظرفيت برد تفرج گاهي، اين امكان را در اختيار برنامه ريزان قرار مي دهد تا با دانستن ميزان مجاز سرانه ورود گردشگر به هر منبع تفرجي، از كاهش توان طبيعي اكوسيستم جلوگيري كرده، بتوان خدمات مطلوب گردشگري را به بازديدكنندگان به صورت پايدار عرضه دارند. از اين رو ظرفيت تفرج گاهي و استفاده از آن بايد متناسب با توان و ظرفيت اكولوژيكي تفرج گاه باشد. در غير اين صورت تخريب صورت گرفته در نتيجه براي رسيدن به ظرفيت برد مناسب بايد اصول و اقدامات اصلاحي و حفاظتي شامل ترميم پوشش گياهي و حفاظت آب و خاك و غيره در صدر برنامه ريزي گردشگري مناطق تفرج گاهي قرار گيرد. در پژوهش حاضر تعيين ظرفيت برد تفرجي پارك آبخيز كاني ماماتكه سنندج با هدف حفظ منابع تفرجي و گردشگري پايدار انجام پذيرفت. با توجه به بررسي هاي به عمل آمده، ظرفيت برد فيزيكي در محدوده تفرج متمركز 19272 نفر در روز و نفر 7034280 در سال و ظرفيت برد واقعي منطقه در محدوده تفرج متمركز 2767 نفر در روز و 431186 نفر در سال برآورد شد. مقايسه كميت هاي حاصل از محاسبات نشان مي دهد كه با در نظر گرفتن محدوديت هاي اكولوژيكي موجود در پارك آبخيز كاني ماماتكه شامل تعداد روزهاي باراني، تعداد روزهاي يخبندان، شرايط بيوكليمايي منطقه و فصل جفت گيري و زادآوري حيات وحش، ظرفيت برد فيزيكي تا 86 درصد كاهش مي يابد.