طبيعت و محتواي پنهان در درد خفيف نوشته‌ي هارولد پينتر

ازآنجاكه پينتر در درد خفيف، حوادث و تعاملات شخصيّت ها را در پس زمينه ي باغ و طبيعت روايت مي كند، اين مقاله استدلال مي كند كه مجاورت انسان و طبيعت در اين نمايشنامه معنادار بوده است و تحليل آن به درك كلّي متن ياري مي رساند. باتوجّه به نقش پررنگ شخصيّت پردازي در درد خفيف، پرسشِ محوري اين مقاله مبتني بر امكان هايي است كه رابطه ي انسان و طبيعت به پينتر در شخصيّت پردازي مي دهد. بدين منظور، مباني نقد زيست محيطي با تمركز بر نظرات بوم فمنيسميِ اِنِت كلودني و همچنين مفاهيم «محتواي آشكار» و «محتواي پنهان» از زيگموند فرويد بر متن اعمال مي شود. تركيب اين دو خوانش به منظور تحليل دغدغه ها و پيچيدگي هاي رواني شخصيّتِ مرد نمايشنامه صورت مي گيرد، زيرا استدلال اين مقاله بر اين است كه محتواي كلّي اين اثر مربوط به فانتزي اوست. از آنجا كه شخصيّت مرد در كشاكش مواجهه با حقيقت ناتواني خود در اثر كهولت سن است، «محتواي آشكار»، يعني آنچه در فضاي باغ رخ مي دهد، معاني نماديني در خود دارد كه «محتواي پنهان» آن اضطراب هاي برآمده از ورود به دوران پيري است. بنابراين، مقاله ي پيش رو معتقد است كه همانند رؤيا يا فانتزي، محتواي نمايش نيازمند تعبير است، تعبيري كه از مقايسه ي «محتواي آشكار» و «محتواي پنهان» حاصل مي شود.