بررسي مفاهيم هويت و شدن در رمان همه‌چيز از هم مي‌پاشد اثر چينوآچه‌بهاز منظر تئوري دلوز

هدف اين مقاله بررسي دگرگوني دو نسل در پذيرش يا عدم‌پذيرش تغيير است. اين مقاله بر آن است تا تفاوت شخصيت‌هاي داستان در تاثير پذيري از تغيير و شدن و انطباق نسل‌ها در مواجهه با تغييرات بنيادين فردي و هويتي را با خوانشي منطبق بر تعاريف ژيل دلوز از شدن ، مورد نقد و بررسي قرار دهد. مقاله پيش رو رمان همه‌چيز از هم مي‌پاشد نوشته چينوآچه‌به را كه سراسر كارزار درگيري و تقابل دو نسل در پذيرش يا عدم پذيرش تغيير، چرايي و چگونگي آن، در سرزميني به شدت سنتي و استعمار زده مورد پژوهش قرار داده است. ژيل دلوز از مهم‌ترين فيلسوفان پساساختارگراي معاصر است كه انديشه‌هاي او معرف زدودن هرگونه ساختار و مركزيت است. دلوز شدن را انقلابي مي‌داند كه انسان را به زندگي جديد و تفكر جديد وا مي‌دارد. لذا با توجه به ماهيت رمان و فضاي تقابل و تضادي كه بر شخصيت‌هاي آن حاكم است و همچنين خوانش دلوزي آن، دو رويكرد عدم تغيير يا فردگرايي با پذيرش تغيير يا قلمروزدايي در جدال هستند. رويكرد فرديّت هر نوع سلسه مراتب را از بين مي‌برد و وجود هيچ اصل متعالي را براي تبيين هستي نمي‌پذيرد. خلاف آن، رويكرد قلمروزدايي هستي را يك ساختار ناشناخته مي‌داند كه بايد كشف شود.