خودشيفتگي حسابرس و اظهارنظر مقبول حسابرسي

عوامل مختلفي بر قضاوت و تصميم گيري حسابرس تاثير مي‌گذارند. يكي از اين عوامل خودشيفتگي حسابرس مي باشد. با توجه به نقش مهم قضاوت و تصميم گيري حسابرس در كيفيت حسابرسي و تاثير ويژگي‌هاي روانشناختي حسابرسان بر قضاوت آنها ، هدف اين پژوهش ، بررسي نقش خودشيفتگي حسابرس بر اظهارنظر مقبول حسابرسي است. پژوهش حاضر از نوع كاربردي و با رويكرد توصيفي-همبستگي انجام شده است. داده‌هاي لازم با استفاده از جامعه آماري شامل 134 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران براي دوره زماني 1388 تا 1398 به روش رگرسيون لجستيك باينري چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته اند. نتايج پژوهش نشان داد كه خودشيفتگي حسابرس رابطه مثبت و معني داري با اظهارنظر مقبول حسابرسي دارد. همچنين، نوع حسابرس و درصد سهام متعلق به سهامدار عمده رابطه‌اي مثبت و معني‌دار با احتمال صدور اظهارنظر مقبول حسابرسي دارند. اگر فرض كنيم گزارش مقبول حسابرسي ناشي از پذيرش اصلاحات تحميل شده حسابرس بر صاحبكار باشد ؛ اين موضوع نشان مي دهد كه خودشيفتگي حسابرس تاثير مثبتي بر كيفيت حسابرسي دارد.