تاثير هوش ميان فردي حسابرسان بر كيفيت حسابرسي با نقش ميانجي رفتار كارآفرينانه

در اين پژوهش سعي شده به بررسي ويژگي هاي شخصيتي حسابرسان ويژه در مورد نوع ارتباطاتي كه حسابرسان دارند و داشتن نگاه كارآفريني و به كارگيري آن در گزارشات تا بتواند ميزان كيفيت را بالا ببرد، پرداخته شده است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت و روش توصيفي-پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش حاضر 1700 نفر حسابرس شاغل كه در موسسات حسابرسي مشغول به فعاليت هستند انتخاب شد. به‌منظور برآورد حجم نمونه از فرمول كوكران استفاده شده است كه حجم نمونه برابر با 313 نفر محاسبه گرديد. براي نمونه‌گيري از روش تصادفي ساده كه زيرمجموعه‌اي از نمونه‌گيري احتمالي است، استفاده گرديد. اين مطالعه داده‌ها را با استفاده از پرسش‌نامه استاندارد كه روايي و پايايي آن تائيد شده است ‌، جمع‌آوري نموده است. از نرم‌افزار spss و pls و مدل‌سازي معادلات ساختاري براي آزمون فرضيه‌ها استفاده شد. يافته‌ها نشان مي‌دهدكه هوش ميان فردي حسابرسان تأثير مثبت و معناداري بر كيفيت حسابرسي و رفتار كارآفرينانه دارد. علاوه بر اين، رفتار كارآفريانه نقش مثبت و معناداري در ميانجيگري رابطه بين هوش ميان فردي حسايرسان و كيفيت حسابرسي دارد. نتايج حاكي از آن است يك موسسه حسابرسي در قالب ساختار سازماني زماني گزارش هاي با كيفيت ارائه خواهد كرد كه براساس ويژگي هاي روانشناختي و داشتن رفتار كارآفرينانه قابليت لازم براي ايجاد يك تعامل بلندمدت بين حسابرسان با ديگران را ايجاد نمايد. در واقع مي تواند موجب دستيابي يك مزيت رقابتي پايدار در محيط دائما درحال تغيير باشد.