بررسي ارتباط ميان حق الزحمه باقيمانده حسابرسي و هموارسازي جريان‌هاي نقدي عملياتي و هزينه‌هاي واقعي توليد

حسابرسي با كيفيت، با كشف تحريف‌ها و پيشنهاد اصلاح آنها، موجب بهبود كيفيت صورت‌هاي مالي مي‌شود. از اينرو، بين كيفيت حسابرسي و كيفيت گزارشگري مالي رابطه غيرقابل‌انكاري وجود دارد. با وجود اين، كيفيت صورت‌هاي مالي همواره از دست‌كاري‌هاي مديريت اثر مي‌پذيرد. هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين حق‌الزحمه غيرعادي و هموارسازي جريان‌هاي نقدي عملياتي و هزينه‌هاي واقعي توليد است. براي اين بررسي، تعداد 105 شركت با استفاده از روش حذف هدفمند براي سال‌هاي 1394 تا 1400، به عنوان نمونه انتخاب گرديده‌اند. آزمون فرضيه‌هاي پژوهش با استفاده از رگسيون خطي استفاده گرديده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه بين حق الزحمه غير عادي حسابرسي و هموارسازي جريان‌هاي نقدي عملياتي واقعي رابطه منفي و معناداري وجود دارد. همچنين بين حق‌الزحمه غير عادي حسابرسي و هموارسازي هزينه‌هاي واقعي توليد رابطه منفي و معناداري وجود دارد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه با افزايش پرداخت حق‌الزحمه غيرعادي كه همان حق‌الزحمه غير عادي حسابرسي است؛ هموارسازي جريان‌هاي نقدي عملياتي كاهش پيدا مي‌كند. همچنين، با افزايش پرداخت حق الزحمه غيرعادي، هموارسازي هزينه‌هاي واقعي توليد كاهش پيدا مي‌كند. بنابراين مي‌توان گفت كه پرداخت حق الزحمه غيرعادي ناشي از روابط خاص بين حسابرس و صاحب‌كار نيست و موجب افزايش تلاش حسابرس براي انجام حسابرسي با كيفيت مي‌شود.يافته هاي پژوهش حاضر نشان مي دهد كه بين حق‌الزحمه غيرعادي حسابرسي و مديريت سود واقعي رابطه منفي و معناداري وجود دارد. در واقع، حق‌الزحمه غيرعادي حسابرسي، ناشي از افزايش كيفيت حسابرسي است كه توانايي و انعطاف مديريت در استفاده از مديريت سود واقعي و دست‌كاري در سود را كاهش مي‌دهد.