بررسي وضعيت كاركرد و رضايت جنسي زنان شيرده اردبيل در سال 1398

زمينه و هدف: در دوره پس از زايمان و شيردهي، نحوه كاركرد و رضايت جنسي زنان، اغلب توسط پزشكان و مراقبين سلامت ناديده گرفته مي‫شود. هدف از اين مطالعه تعيين وضعيت كاركرد و رضايت جنسي زنان شيرده اردبيل در سال 1398 بود. روش كار: اين مطالعه، يك پژوهش مقطعي توصيفي بود كه روي 371 زن شيرده مراجعه كننده به مراكز بهداشتي شهر اردبيل در سال 1398 انجام گرفت. مراكز بهداشتي به روش خوشه اي- طبقه اي انتخاب و نمونه گيري به روش در دسترس از ميان زنان واجد شرايط از 4 هفته تا 6 ماه بعد از زايمان انجام شد. ابزار جمع آوري داده ها، فرم اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه هاي كاركرد جنسي روزن و رضايت جنسي هادسون بود كه توسط كارشناس بهداشت يا ماماي آموزش ديده تكميل شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-23 و آزمون هاي تي مستقل، كاي اسكوئر و ضريب همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شدند. يافته­ها: ميانگين نمره كل كاركرد جنسي زنان مورد مطالعه، 3/99±21/73 بود. 355 نفر  (0/95/68) مشكوك به اختلال كاركرد جنسي بودند. حيطه درد كمترين (93/±1/87)و حيطه رضايتمندي، بيشترين (1/13± 4/99) نمره را در ميان حيطه هاي كاركرد جنسي داشتند. همچنين ميانگين نمره كل رضايت جنسي، 25/64±111/26 بود و 332 نفر (0/89/48) از زنان شيرده داراي رضايت جنسي بودند. بين كاركرد جنسي و رضايت جنسي زنان، همبستگي مستقيم و معناداري وجود داشت (r=0.000, p=0.613). بين متغيرهاي سن زن (0/022=p)، تحصيلات زن (0/006=p) و درآمد همسر (0/011=p) با كاركرد جنسي زنان و بين متغيرهاي سن زن (0/...=p)، سن همسر (0/021=p)، درآمد همسر (0/000=p)، تعداد زايمان (0/011=p) و داشتن اتاق مستقل (0/027=p) با رضايت جنسي زنان شيرده، ارتباط آماري معناداري مشاهده شد. نتيجه­ گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه، اكثر زنان شيرده مشكوك به اختلال كاركرد جنسي ولي در عين حال داراي رضايت جنسي بالا بودند. لذا توصيه مي‫شود بعد جنسي در مراقبت از زنان شيرده بيشتر مورد توجه مراقبين بهداشتي و پزشكان قرار گيرد.