تجربه پرستاران از مراقبت بيماران مبتلا به دليريوم: يك مطالعه كيفي

زمينه و هدف: دليريوم يكي از اختلالات شايع است كه به كرات در بيماران بستري در بيمارستان بروز مي‌كند و با پيامدها و عوارض نامطلوبي همراه است. با توجه به نقش پرستاران در تعيين و پيشگيري از بروز دليريوم، بررسي درك پرستاران در مراقبت از بيماران دليريوم حائز اهميت بسزايي است. مطالعه حاضر با هدف تبيين تجربه پرستاران از مراقبت از بيماران مبتلا به دليريوم انجام شد. روش كار: در اين پژوهش از روش تحقيق كيفي با رويكرد تحليل محتوي استفاده شد. پرستاران شاغل در بيمارستان شهيد بهشتي كاشان، جامعه پژوهش را تشكيل مي دادند. 11 نفر از پرستاران به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. رضايت به شركت در مطالعه، حداقل مدرك كارشناسي و سابقه كار بيشتر از 5 سال از معيارهاي انتخاب شركت‌كنندگان براي مطالعه حاضر بود. جهت جمع آوري داده ها از روش بحث گروهي متمركز استفاده شد. زمان، مكان برگزاري و طول مدت زمان جلسات با نظرات مدعوين در جلسات هماهنگ شد. مدت زمان هر يك از جلسات بحث گروهي متمركز، 60 دقيقه بود. تحليل داده ها با استفاده از روش تحليل محتواي قراردادي يا مرسوم مطابق با روش گرانهايم و لاندمن (2004) انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه پرستاران با توجه به تجارب خود، درك متفاوتي از دليريوم داشته و عوامل متغيري را در بروز آن موثر دانستند. سه طبقه كلي حاصل از يافته‌هاي مطالعه حاضر شامل گم شدن در زمان و مكان، رفتار لجام گسيخته و ريشه‌هاي ظهور دليريوم بودند. در اين پژوهش زمينه‌‌سازهاي فردي، غفلت خانواده، ارتباط ناكارآمد، ترس از ناشناخته‌ها و محيط بي‌ثبات از ريشه‌هاي ظهور دليريوم شناخته شدند. نتيجه‌گيري: مطابق تجارب پرستاران، دليريوم با گم شدن بيمار در زمان و مكان و رفتارهاي لجام گسيخته در وي مشخص مي‌شود. همچنين آنها عواملي مانند زمينه‌سازهاي فردي، ترس از ناشناخته‌ها، ارتباط ناكارآمد و محيط بي‌ثبات را بعنوان ريشه‌هاي موثر در ظهور دليريوم بر‌شمردند. بر اساس نتايج مطالعه حاضر و با توجه به نقش پرستاران در پيشگيري و كنترل دليريوم، ضروري است گايدلاين‌ها و برنامه‌هاي پيشگيرانه از دليريوم مطابق با گايدلاين‌هاي بين المللي تدوين و مورد استفاده پرستاران قرار گيرد.