تهيه بيوپليمر بر پايه آگار استخراج شده از جلبك قرمز Acanthophora خليج فارس و ارزيابي خواص آن

در ميان پليمرهاي زيستي مختلف مورد استفاده براي تهيه فيلم‌، پلي‌ساكاريدها به دليل فراواني و غير سمي بودن به عنوان اجزاي اصلي فيلم به‌شمار مي‌آيند. مخلوط آگار با ساير پليمرها مانند PVA، خواص مكانيكي و زيست تخريب‌پذيري كامپوزيت‌هاي زيستي بهبود مي‌بخشد. هدف اصلي اين پژوهش ساخت بيوپليمر به منظور كاربرد در صنايع بسته‌بندي با آگار استخراج شده از ماكروجلبك Acanthophora در تركيب با پليمر صنعتي پلي‌ونيل‌الكل و گليسرول است. براي ساخت بيوپليمر آگار، در ابتدا بهينه‌سازي استخراج پليمر آگار از ماكروجلبك با روش سديم هيدروكسيد/ گرمادهي انجام ودر مرحله بعد سنجش تركيبات محلول آگار استخراجي صورت گرفت. سپس براي ساخت كامپوزيت زيستي با روش قالب‌گيري از گليسرول (30 درصد وزني-وزني) و پليمر PVA (25 درصد وزني-وزني) استفاده شد. نتايج نشان داد كه بازده استخراج براي روش پيش‌تيمار سديم هيدروكسيد/گرمادهي 15 درصد است. آزمون سنجش ميزان كل تركيبات فنلي محلول آگار استخراج شده نشان داد كه ميزان تركيبات فنولي محلول آگار 0.004 ± 0.077 بر حسب ميلي‌گرم اسيد گاليك/ گرم آگار و ميزان پروتئين محلول آگار استخراج شده، حاوي 0.019 ± 0.040 پروتئين بر حسب ميلي‌گرم/ميلي‌ليتر آگار است. نتايج آزمون كشش بيانگر اين بود كه افزودن گليسرول به آگار باعث افزايش انعطاف‌پذيري و افزودن پليمر PVA باعث افزايش در ميزان استحكام كششي و بهبود خواص فيزيكي نظير افزايش درجه تورم، كاهش درصد حلاليت در آب فيلم‌هاي زيستي برپايه آگار مي‌شود. در نهايت نتايج، استفاده از اين پوشش‌ها جهت بسته‌بندي ميوه و سبزيجات در مناطق گرمسيري با افزايش طول عمر مفيد آن‌ها به مدت حداقل تا 5 روز در دماي 25 درجه سانتي‌گراد تاييد مي‌كند.